Samouczek wiersza poleceń systemu Linux: Manipuluj terminalem za pomocą poleceń CD

Najczęstsze zadania wykonywane na komputerze to tworzenie, przenoszenie i usuwanie plików. Aby zarządzać plikami, możesz użyć Terminal (interfejs wiersza poleceń, CLI) lub Menedżer plików (graficzny interfejs użytkownika, GUI)W tym artykule skupimy się na interfejsie CLI i poleceniach cd służących do poruszania się po systemie plików.

Dlaczego warto poznać interfejs wiersza poleceń?

Chociaż świat przechodzi na systemy oparte na graficznym interfejsie użytkownika (GUI), interfejs wiersza poleceń (CLI) ma specyficzne zastosowania i jest szeroko wykorzystywany w skryptach i administracji serwerami. Oto kilka ważnych powodów, dla których warto się go nauczyć:

• Polecenia oferują więcej opcji i są elastyczne. Piping i stdin/stdout są niezwykle potężne i nie są dostępne w interfejsie graficznym.
• Niektóre konfiguracje zajmują nawet pięć ekranów w interfejsie graficznym, natomiast w interfejsie wiersza poleceń zajmują tylko jedno polecenie.
• Przenoszenie lub zmiana nazw tysięcy plików w interfejsie graficznym użytkownika jest czasochłonna, natomiast w interfejsie wiersza poleceń to samo zadanie można wykonać za pomocą jednego polecenia za pomocą wyrażenia regularnego.
• Interfejs wiersza poleceń (CLI) ładuje się szybko i zużywa mniej pamięci RAM w porównaniu z interfejsem graficznym. W sytuacjach kryzysowych ma to duże znaczenie.

Oba interfejsy mają swoje zastosowania. W interfejsie graficznym (GUI) wykresy monitorujące wydajność zapewniają natychmiastową wizualną informację zwrotną o stanie systemu, podczas gdy odczyt setek wierszy logów w interfejsie CLI jest uciążliwy. System operacyjny oparty na Linuksie jest podobny do każdego innego systemu operacyjnego, dlatego ten przewodnik skupia się na interfejsie CLI.

Uruchomienie CLI włączone Ubuntu

Istnieją dwa sposoby uruchomienia terminala:

1. Przejdź do Dash i wpisz terminal.
2. Lub naciśnij CTRL + Alt + T. aby uruchomić terminal.

Po uruchomieniu interfejsu CLI pojawi się monit, taki jak: guru99@VirtualBoxCzytając od lewej do prawej:

• Pierwsza część to nazwa użytkownik (na przykład bob, tom lub ubuntu).
• Drugą częścią jest komputer lub Nazwa hosta, który pomaga zidentyfikować komputer w sieci i staje się istotny w środowisku serwerowym.
• : jest prostym separatorem.
• Tylda ~ znak pokazuje, że użytkownik pracuje w katalog domowy. Jeśli zmienisz katalog, ten znak zniknie.
• $ znak oznacza, że ​​pracujesz jako zwykły użytkownik; podczas pracy jako użytkownik root, # jest wyświetlany.

Obecny katalog roboczy

Katalog, który aktualnie przeglądasz, nazywa się bieżącym katalogiem roboczym. Logujesz się do katalogu domowego po uruchomieniu komputera. Aby określić katalog, w którym aktualnie pracujesz, użyj polecenia:

pwd

Polecenie pwd oznacza print working directory. Na przykład może wskazywać, że /home/guru99 to katalog, w którym aktualnie pracujesz.

Zmiana katalogów

Jeśli chcesz zmienić bieżący katalog, użyj cd polecenie:

cd /tmp

Możesz na przykład przejść z katalogu /tmp do /bin, do /usr, a następnie z powrotem do /tmp.

Nawigacja do katalogu domowego

Aby przejść do katalogu domowego, wpisz cd samodzielnie lub użyj cd ~:

cd
cd ~

Przechodzenie do katalogu głównego

Korzeń systemu plików w systemie Linux oznaczony jest symbolem /, podobny do c: \ in Windows, Należy pamiętać, że Windows używa ukośnika odwrotnego „\”, podczas gdy w systemach UNIX/Linux używa się ukośnika do przodu „/”. Wpisz cd / aby przejść do katalogu głównego:

cd /

WSKAZÓWKA: Nie zapomnij o spacji między cd i /, w przeciwnym razie pojawi się błąd.

Nawigacja po wielu katalogach

Możesz nawigować po wielu katalogach jednocześnie, podając pełną ścieżkę. Na przykład, aby przejść do katalogu /cpu w katalogu /dev, nie musisz dzielić operacji na dwie części; wpisz pełną ścieżkę bezpośrednio:

cd /dev/cpu

Przejście o jeden poziom katalogu w górę

Aby przejść o jeden poziom wyżej w katalogu, użyj:

cd ..

Na przykład, Płyta CD .. Przechodzi o jeden katalog wyżej z /dev/cpu do /dev. Ponowne użycie tego samego polecenia powoduje przejście z /dev do katalogu głównego /root.

Ścieżki względne i bezwzględne

Ścieżka w informatyce to adres pliku lub folderu. Windows ścieżka wygląda tak C:\documents and settings\user\downloadsi w Linuksie jak /home/user/downloadsIstnieją dwa rodzaje ścieżek:

Ścieżka absolutna

Ścieżka bezwzględna określa pełną ścieżkę do pliku. Na przykład ścieżka bezwzględna do katalogu „Zdjęcia” w folderze domowym „guru99” to: /home/guru99/Zdjęcia:

cd /home/guru99/Pictures

Względna ścieżka dostępu

Ścieżka względna jest przydatna, gdy przeglądasz podkatalog w bieżącym katalogu; dzięki niej nie musisz się martwićping kompletne ścieżki. Załóżmy, że jesteś w swoim katalogu domowym i chcesz przejść do Pobranych. Zamiastping pełną ścieżkę, po prostu wpisz:

cd Downloads

Dzieje się tak, ponieważ już znajdujesz się w katalogu /home/guru99, więc nie musisz określać pełnej ścieżki dostępu do lokalizacji w tej samej części systemu plików.

Typowe menedżery plików terminalowych

Oprócz polecenia cd, menedżery plików oparte na tekście dodają wizualną, sterowaną za pomocą klawiatury warstwę wewnątrz terminala, która jest użyteczna podczas korzystania z protokołu SSH lub w kontenerach:

• Midnight Commander (mc): Długo działający menedżer z dwoma panelami, menu i klawiszami skrótu, wzorowany na Norton Zamówienie.
• leśniczy: A Vim- inspirowany menadżerem z układem trzykolumnowym i szybkim podglądem plików.
• nnn: Ultralekki, jednokolumnowy menadżer stworzony z myślą o szybkości i niskim zużyciu pamięci.

FAQ