Poradnik PyTorcha

Podsumowanie samouczka Pytorcha

W tym samouczku pytorch nauczysz się wszystkich pojęć od podstaw. Ten samouczek obejmuje podstawowe i zaawansowane tematy, takie jak definicja pytorch, zalety i wady pytorch, porównanie, instalacja, framework pytorch, regresja i klasyfikacja obrazów. Ten samouczek pytorch jest całkowicie darmowy.

Co to jest PyTorch?

PyTorch to biblioteka uczenia maszynowego oparta na technologii Torch typu open source, służąca do przetwarzania języka naturalnego Python. Jest podobny do NumPy, ale z potężną obsługą GPU. Oferuje dynamiczne wykresy obliczeniowe, które można modyfikować w dowolnym miejscu za pomocą autogradu. PyTorch jest także szybszy niż niektóre inne frameworki. Został opracowany przez grupę badawczą AI Facebooka w 2016 roku.

Zalety i wady PyTorcha

Oto zalety i wady PyTorch:

Zalety PyTorcha

1. Prosta biblioteka
   Kod PyTorch jest prosty. Jest łatwy do zrozumienia i natychmiast korzystasz z biblioteki. Na przykład spójrz na poniższy fragment kodu:

class Net(torch.nn.Module):
   def __init__(self):
       super(Net, self).__init__()
       self.layer = torch.nn.Linear(1, 1)

   def forward(self, x):
       x = self.layer(x)      
       return x

Jak wspomniano powyżej, możesz łatwo zdefiniować model sieci i szybko zrozumieć kod, bez większego szkolenia.

2. Dynamiczny wykres obliczeniowy

Źródło obrazu: Odkrywanie głębokiego uczenia się za pomocą PyTorch

Pytorch oferuje Dynamic Computational Graph (DAG). Grafy obliczeniowe to sposób wyrażania wyrażeń matematycznych w modelach grafów lub teoriach, takich jak węzły i krawędzie. Węzeł wykona operację matematyczną, a krawędź jest Tensorem, który zostanie wprowadzony do węzłów i przeniesie dane wyjściowe węzła w Tensorze.

DAG to graf, który przyjmuje dowolny kształt i może wykonywać operacje między różnymi grafami wejściowymi. Każda iteracja tworzy nowy graf. Tak więc możliwe jest posiadanie tej samej struktury grafu lub utworzenie nowego grafu z inną operacją, lub możemy nazwać go grafem dynamicznym.

3. Lepsza wydajność

Społeczności i badacze dokonują testów porównawczych i porównują platformy, aby zobaczyć, która z nich jest szybsza. Repozytorium GitHub Test porównawczy platform głębokiego uczenia się i procesorów graficznych zgłosiło, że PyTorch jest szybszy niż inne platformy pod względem obrazów przetwarzanych na sekundę.

Jak widać poniżej, wykresy porównawcze z vgg16 i resnet152

4. Tubylec Python

PyTorch jest bardziej oparty na Pythonie. Na przykład, jeśli chcesz wytrenować model, możesz użyć natywnego przepływu sterowania, takiego jak pętle i rekurencje, bez konieczności dodawania większej liczby specjalnych zmiennych lub sesji, aby móc je uruchomić. Jest to bardzo pomocne w procesie szkoleniowym.

Pytorch implementuje także programowanie imperatywne, które jest zdecydowanie bardziej elastyczne. Można zatem wydrukować wartość tensora w trakcie procesu obliczeniowego.

Wady PyTorcha

PyTorch wymaga aplikacji innych firm do wizualizacji. Potrzebuje także serwera API do produkcji.

W dalszej części tego samouczka dotyczącego PyTorch dowiemy się o różnicy między PyTorch i TensorFlow.

PyTorch vs. Tensorflow

Parametr	PyTorch	Tensorflow
Definicja modelu	Model jest zdefiniowany w podklasie i oferuje łatwy w użyciu pakiet	Model jest zdefiniowany na wiele sposobów i musisz zrozumieć składnię
Obsługa GPU	Tak	Tak
Typ wykresu	Dynamiczny	Statyczny
Narzędzia	Brak narzędzia do wizualizacji	Możesz użyć narzędzia do wizualizacji Tensorboard
Społeczność	Społeczność wciąż rośnie	Duże aktywne społeczności

Instalowanie PyTorcha

Linux

Instalacja w systemie Linux jest prosta. Możesz wybrać środowisko wirtualne lub zainstalować je bezpośrednio z uprawnieniami roota. Wpisz to polecenie w terminalu

pip3 install --upgrade torch torchvision

AWS Sagemaker

Sagemaker to jedna z platform w Amazon Serwis internetowy który oferuje potężny silnik uczenia maszynowego z preinstalowanymi konfiguracjami głębokiego uczenia dla analityków danych i programistów w celu tworzenia, trenowania i wdrażania modeli w dowolnej skali.

Najpierw otwórz Amazon Strzelec konsoli i kliknij Utwórz instancję notatnika, a następnie wprowadź wszystkie szczegóły dotyczące notatnika.

Następny krok: Kliknij Otwórz, aby uruchomić instancję notatnika.

Wreszcie w Jupyter, Kliknij Nowy i wybierz conda_pytorch_p36 i możesz już używać instancji notatnika z zainstalowanym Pytorch.

W dalszej części tego samouczka dotyczącego PyTorch poznamy podstawy frameworku PyTorch.

Podstawy frameworku PyTorch

Poznajmy podstawowe koncepcje PyTorch, zanim zagłębimy się w temat. PyTorch używa Tensora dla każdej zmiennej, podobnie jak ndarray numpy, ale z obsługą obliczeń GPU. Tutaj wyjaśnimy model sieciowy, funkcję straty, Backprop i Optimizer.

Model sieciowy

Sieć można zbudować poprzez podklasę torch.nn. Istnieją 2 główne części,

1. Pierwsza część polega na zdefiniowaniu parametrów i warstw, których będziesz używać
2. Druga część to główne zadanie zwane procesem forward, które pobiera dane wejściowe i przewiduje wynik.

Import torch
import torch.nn as nn
import torch.nn.functional as F

class Model(nn.Module):
 def __init__(self):
        super(Model, self).__init__()
        self.conv1 = nn.Conv2d(3, 20, 5)
        self.conv2 = nn.Conv2d(20, 40, 5)
self.fc1 = nn.Linear(320, 10)

def forward(self, x):
       x = F.relu(self.conv1(x))
       x = F.relu(self.conv2(x))
       x = x.view(-1, 320)
       x = F.relu(self.fc1(x))
       return F.log_softmax(x)

net = Model()

Jak widać powyżej, tworzysz klasę nn.Module o nazwie Model. Zawiera 2 warstwy Conv2d i warstwę Linear. Pierwsza warstwa conv2d przyjmuje dane wejściowe o wartości 3 i kształt wyjściowy o wartości 20. Druga warstwa przyjmuje dane wejściowe o wartości 20 i generuje kształt wyjściowy o wartości 40. Ostatnia warstwa jest w pełni połączoną warstwą w kształcie 320 i generuje wynik 10.

Proces forward pobierze dane wejściowe X i przekaże je do warstwy conv1 i wykona funkcję ReLU,

Podobnie będzie również zasilać warstwę conv2. Następnie x zostanie przekształcone w (-1, 320) i wprowadzone do końcowej warstwy FC. Zanim wyślesz dane wyjściowe, skorzystasz z funkcji aktywacji softmax.

Proces wsteczny jest automatycznie definiowany przez autograd, więc wystarczy zdefiniować proces do przodu.

Funkcja straty

Funkcja straty służy do pomiaru tego, jak dobrze model predykcyjny jest w stanie przewidzieć oczekiwane wyniki. PyTorch ma już wiele standardowych funkcji utraty w module torch.nn. Na przykład możesz użyć straty krzyżowej entropii, aby rozwiązać wieloklasowy problem klasyfikacji PyTorch. Łatwo jest zdefiniować funkcję straty i obliczyć straty:

loss_fn = nn.CrossEntropyLoss()

#training process
loss = loss_fn(out, target)

Za pomocą PyTorch łatwo jest obliczyć własną funkcję straty.

Podpórka

Aby wykonać propagację wsteczną, wystarczy wywołać funkcję los.backward(). Błąd zostanie obliczony, ale pamiętaj, aby wyczyścić istniejący gradient za pomocą funkcji zero_grad()

net.zero_grad() # to clear the existing gradient
loss.backward() # to perform backpropragation

Optimizer

Torch.optim zapewnia typowe algorytmy optymalizacji. Możesz zdefiniować optymalizator za pomocą prostego kroku:

optimizer = torch.optim.SGD(net.parameters(), lr = 0.01, momentum=0.9)

Musisz przekazać parametry modelu sieci i szybkość uczenia się, aby przy każdej iteracji parametry były aktualizowane po procesie backprop.

Prosta regresja za pomocą PyTorch

Nauczmy się prostej regresji na przykładach PyTorch:

Krok 1) Stworzenie naszego modelu sieci

Nasz model sieci to prosta warstwa liniowa z wejściem i wyjściem o kształcie 1.

from __future__ import print_function

import torch
import torch.nn as nn
import torch.nn.functional as F
from torch.autograd import Variable

class Net(nn.Module):
   def __init__(self):
       super(Net, self).__init__()
       self.layer = torch.nn.Linear(1, 1)

   def forward(self, x):
       x = self.layer(x)      
       return x

net = Net()
print(net)

A wyjście sieciowe powinno być takie

Net(
  (hidden): Linear(in_features=1, out_features=1, bias=True)
)

Krok 2) Dane testowe

Zanim rozpoczniesz proces szkolenia, musisz poznać nasze dane. Tworzysz losową funkcję, aby przetestować nasz model. Y = x³ grzech(x)+ 3x+0.8 rand(100)

# Visualize our data
import matplotlib.pyplot as plt
import numpy as np

x = np.random.rand(100)
y = np.sin(x) * np.power(x,3) + 3*x + np.random.rand(100)*0.8

plt.scatter(x, y)
plt.show()

Oto wykres rozrzutu naszej funkcji:

Przed rozpoczęciem procesu uczenia musisz przekonwertować tablicę numpy na zmienne obsługiwane przez Torch i autograd, jak pokazano w poniższym przykładzie regresji PyTorch.

# convert numpy array to tensor in shape of input size
x = torch.from_numpy(x.reshape(-1,1)).float()
y = torch.from_numpy(y.reshape(-1,1)).float()
print(x, y)

Krok 3) Optymalizator i strata

Następnie należy zdefiniować Optymalizator i Funkcję Straty dla naszego procesu uczenia.

# Define Optimizer and Loss Function
optimizer = torch.optim.SGD(net.parameters(), lr=0.2)
loss_func = torch.nn.MSELoss()

Krok 4) Szkolenie

Teraz rozpocznijmy nasz proces szkoleniowy. W epoce 250 będziesz iterować nasze dane, aby znaleźć najlepszą wartość naszych hiperparametrów.

inputs = Variable(x)
outputs = Variable(y)
for i in range(250):
   prediction = net(inputs)
   loss = loss_func(prediction, outputs) 
   optimizer.zero_grad()
   loss.backward()        
   optimizer.step()       

   if i % 10 == 0:
       # plot and show learning process
       plt.cla()
       plt.scatter(x.data.numpy(), y.data.numpy())
       plt.plot(x.data.numpy(), prediction.data.numpy(), 'r-', lw=2)
       plt.text(0.5, 0, 'Loss=%.4f' % loss.data.numpy(), fontdict={'size': 10, 'color':  'red'})
       plt.pause(0.1)

plt.show()

Krok 5) Wynik

Jak widać poniżej, pomyślnie wykonałeś regresję PyTorch za pomocą sieci neuronowej. Właściwie przy każdej iteracji czerwona linia na wykresie będzie aktualizowana i zmienia swoje położenie, aby dopasować się do danych. Ale na tym obrazku pokazuje tylko wynik końcowy, jak pokazano w poniższym przykładzie PyTorch:

Przykład klasyfikacji obrazu za pomocą PyTorch

Jedna z popularnych metod nauki podstaw głęboka nauka jest z zestawem danych MNIST. Jest to „Hello World” w głębokim uczeniu. Zestaw danych zawiera ręcznie pisane liczby od 0 do 9 z całkowitą liczbą 60,000 10,000 próbek szkoleniowych i 28 28 próbek testowych, które są już oznaczone rozmiarem XNUMX×XNUMX pikseli.

Krok 1) Wstępnie przetwórz dane

W pierwszym kroku tego przykładu klasyfikacji PyTorch załadujesz zbiór danych za pomocą modułu torchvision.

Zanim rozpoczniesz proces uczenia, musisz zrozumieć dane. Torchvision załaduje zbiór danych i przekształci obrazy zgodnie z odpowiednimi wymaganiami sieci, takimi jak kształt i normalizacja obrazów.

import torch
import torchvision
import numpy as np
from torchvision import datasets, models, transforms

# This is used to transform the images to Tensor and normalize it
transform = transforms.Compose(
   [transforms.ToTensor(),
    transforms.Normalize((0.5, 0.5, 0.5), (0.5, 0.5, 0.5))])

training = torchvision.datasets.MNIST(root='./data', train=True,
                                       download=True, transform=transform)
train_loader = torch.utils.data.DataLoader(training, batch_size=4,
                                         shuffle=True, num_workers=2)

testing = torchvision.datasets.MNIST(root='./data', train=False,
                                      download=True, transform=transform)
test_loader = torch.utils.data.DataLoader(testing, batch_size=4,
                                        shuffle=False, num_workers=2)

classes = ('0', '1', '2', '3',
          '4', '5', '6', '7', '8', '9')
         
import matplotlib.pyplot as plt
import numpy as np

#create an iterator for train_loader
# get random training images
data_iterator = iter(train_loader)
images, labels = data_iterator.next()

#plot 4 images to visualize the data
rows = 2
columns = 2
fig=plt.figure()
for i in range(4):
   fig.add_subplot(rows, columns, i+1)
   plt.title(classes[labels[i]])
   img = images[i] / 2 + 0.5     # this is for unnormalize the image
   img = torchvision.transforms.ToPILImage()(img)
   plt.imshow(img)
plt.show()

Funkcja transformacji konwertuje obrazy na tensor i normalizuje wartość. Funkcja torchvision.transforms.MNIST, pobierze zbiór danych (jeśli nie jest dostępny) do katalogu, w razie potrzeby ustawi zbiór danych do uczenia i wykona proces transformacji.

Aby zwizualizować zbiór danych, użyj data_iterator, aby uzyskać kolejną partię obrazów i etykiet. Do wykreślenia tych obrazów i odpowiedniej etykiety używasz narzędzia Matplot. Jak widać poniżej nasze obrazy i ich etykiety.

Krok 2) Konfiguracja modelu sieci

Teraz w tym przykładzie PyTorch utworzysz prostą sieć neuronową do klasyfikacji obrazów PyTorch.

Tutaj przedstawiamy inny sposób tworzenia modelu sieci w PyTorch. Użyjemy nn.Sequential do stworzenia modelu sekwencji zamiast tworzyć podklasę nn.Module.

import torch.nn as nn

# flatten the tensor into 
class Flatten(nn.Module):
   def forward(self, input):
       return input.view(input.size(0), -1)

#sequential based model
seq_model = nn.Sequential(
           nn.Conv2d(1, 10, kernel_size=5),
           nn.MaxPool2d(2),
           nn.ReLU(),
           nn.Dropout2d(),
           nn.Conv2d(10, 20, kernel_size=5),
           nn.MaxPool2d(2),
           nn.ReLU(),
           Flatten(),
           nn.Linear(320, 50),
           nn.ReLU(),
           nn.Linear(50, 10),
           nn.Softmax(),
         )

net = seq_model
print(net)

Oto wynik naszego modelu sieci

Sequential(
  (0): Conv2d(1, 10, kernel_size=(5, 5), stride=(1, 1))
  (1): MaxPool2d(kernel_size=2, stride=2, padding=0, dilation=1, ceil_mode=False)
  (2): ReLU()
  (3): Dropout2d(p=0.5)
  (4): Conv2d(10, 20, kernel_size=(5, 5), stride=(1, 1))
  (5): MaxPool2d(kernel_size=2, stride=2, padding=0, dilation=1, ceil_mode=False)
  (6): ReLU()
  (7): Flatten()
  (8): Linear(in_features=320, out_features=50, bias=True)
  (9): ReLU()
  (10): Linear(in_features=50, out_features=10, bias=True)
  (11): Softmax()
)

Wyjaśnienie sieci

1. Sekwencja jest taka, że ​​pierwsza warstwa to warstwa Conv2D z kształtem wejściowym 1 i kształtem wyjściowym 10 z rozmiarem jądra 5
2. Następnie masz warstwę MaxPool2D
3. Funkcja aktywacji ReLU
4. warstwę rezygnacji, aby usunąć wartości o niskim prawdopodobieństwie.
5. Następnie drugi Conv2d z kształtem wejściowym 10 z ostatniej warstwy i kształtem wyjściowym 20 z rozmiarem jądra 5
6. Następnie warstwa MaxPool2d
7. Funkcja aktywacji ReLU.
8. Następnie spłaszczysz tensor przed wprowadzeniem go do warstwy Linear
9. Warstwa liniowa odwzoruje nasze wyjście na drugą warstwę liniową z funkcją aktywacji softmax

Krok 3) Wytrenuj model

Przed rozpoczęciem procesu uczenia należy ustawić funkcję kryterium i optymalizatora.

W przypadku kryterium użyjesz CrossEntropyLoss. W przypadku Optimizera użyjesz SGD ze współczynnikiem uczenia 0.001 i momentem 0.9, jak pokazano w poniższym przykładzie PyTorch.

import torch.optim as optim

criterion = nn.CrossEntropyLoss()
optimizer = optim.SGD(net.parameters(), lr=0.001, momentum=0.9)

Proces forward przyjmie kształt wejściowy i przekaże go do pierwszej warstwy conv2d. Następnie zostanie on wprowadzony do maxpool2d i ostatecznie wprowadzony do funkcji aktywacji ReLU. Ten sam proces będzie miał miejsce w drugiej warstwie conv2d. Następnie dane wejściowe zostaną przekształcone w (-1,320) i wprowadzone do warstwy fc w celu przewidzenia wyniku.

Teraz rozpoczniesz proces szkolenia. Będziesz iterować po naszym zestawie danych 2 razy lub z epoką 2 i drukować bieżącą stratę w każdej partii 2000.

for epoch in range(2): 

#set the running loss at each epoch to zero
   running_loss = 0.0
# we will enumerate the train loader with starting index of 0
# for each iteration (i) and the data (tuple of input and labels)
   for i, data in enumerate(train_loader, 0):
       inputs, labels = data

# clear the gradient
       optimizer.zero_grad()

#feed the input and acquire the output from network
       outputs = net(inputs)

#calculating the predicted and the expected loss
       loss = criterion(outputs, labels)

#compute the gradient
       loss.backward()

#update the parameters
       optimizer.step()

       # print statistics
       running_loss += loss.item()
       if i % 1000 == 0:
           print('[%d, %5d] loss: %.3f' %
                 (epoch + 1, i + 1, running_loss / 1000))
           running_loss = 0.0

W każdej epoce moduł wyliczający otrzyma następną krotkę danych wejściowych i odpowiadające im etykiety. Zanim wprowadzimy dane wejściowe do naszego modelu sieci, musimy wyczyścić poprzedni gradient. Jest to wymagane, ponieważ po procesie wstecznym (procesie propagacji wstecznej) gradient zostanie kumulowany, a nie zastępowany. Następnie obliczymy straty na podstawie przewidywanej produkcji na podstawie oczekiwanej produkcji. Następnie wykonamy propagację wsteczną, aby obliczyć gradient, a na koniec zaktualizujemy parametry.

Oto wynik procesu szkoleniowego

[1, 	1] loss: 0.002
[1,  1001] loss: 2.302
[1,  2001] loss: 2.295
[1,  3001] loss: 2.204
[1,  4001] loss: 1.930
[1,  5001] loss: 1.791
[1,  6001] loss: 1.756
[1,  7001] loss: 1.744
[1,  8001] loss: 1.696
[1,  9001] loss: 1.650
[1, 10001] loss: 1.640
[1, 11001] loss: 1.631
[1, 12001] loss: 1.631
[1, 13001] loss: 1.624
[1, 14001] loss: 1.616
[2, 	1] loss: 0.001
[2,  1001] loss: 1.604
[2,  2001] loss: 1.607
[2,  3001] loss: 1.602
[2,  4001] loss: 1.596
[2,  5001] loss: 1.608
[2,  6001] loss: 1.589
[2,  7001] loss: 1.610
[2,  8001] loss: 1.596
[2,  9001] loss: 1.598
[2, 10001] loss: 1.603
[2, 11001] loss: 1.596
[2, 12001] loss: 1.587
[2, 13001] loss: 1.596
[2, 14001] loss: 1.603

Krok 4) Przetestuj model

Po wytrenowaniu naszego modelu należy przetestować lub ocenić go z innymi zestawami obrazów.

Użyjemy iteratora dla test_loader, który wygeneruje partię obrazów i etykiet, które zostaną przekazane do wytrenowanego modelu. Przewidywany wynik zostanie wyświetlony i porównany z oczekiwanym wynikiem.

#make an iterator from test_loader
#Get a batch of training images
test_iterator = iter(test_loader)
images, labels = test_iterator.next()

results = net(images)
_, predicted = torch.max(results, 1)

print('Predicted: ', ' '.join('%5s' % classes[predicted[j]] for j in range(4)))

fig2 = plt.figure()
for i in range(4):
   fig2.add_subplot(rows, columns, i+1)
   plt.title('truth ' + classes[labels[i]] + ': predict ' + classes[predicted[i]])
   img = images[i] / 2 + 0.5     # this is to unnormalize the image
   img = torchvision.transforms.ToPILImage()(img)
   plt.imshow(img)
plt.show()

Podsumowanie

• PyTorch jest oparty na otwartym kodzie źródłowym Torch Nauczanie maszynowe biblioteka dla przetwarzanie języka naturalnego za pomocą Python.
• Zalety PyTorch: 1) Prosta biblioteka, 2) Dynamiczny wykres obliczeniowy, 3) Lepsza wydajność, 4) Natywny Python
• PyTorch używa Tensora dla każdej zmiennej podobnej do ndarray numpy, ale z obsługą obliczeń GPU.
• Jedną z popularnych metod poznania podstaw głębokiego uczenia się jest wykorzystanie zbioru danych MNIST.