Testowanie globalizacji i testowanie lokalizacji – kluczowe różnice
Tomasza Hamiltona
Kluczowa różnica między testowaniem globalizacji a testowaniem lokalizacji
- Globalizacja koncentruje się na ogólnoświatowych możliwościach aplikacji, podczas gdy lokalizacja koncentruje się na podzbiorze użytkowników w danej kulturze lub regionie.
- W produkcie zglobalizowanym kod jest oddzielony od komunikatów lub informacji, podczas gdy nie jest to konieczne w przypadku produktu zlokalizowanego
- Globalizacja zapewnia, że bez zakłócania funkcjonalności kod może obsłużyć całą międzynarodową obsługę, natomiast lokalizacja zapewnia weryfikację poprawności językowej i atrybutów zasobów.
- Globalizacja wykrywa potencjalne problemy w aplikacji, natomiast lokalizacja zapewnia weryfikację wszystkich zasobów aplikacji.
Co to jest testowanie globalizacji?
Testowanie globalizacji jest metoda testowania oprogramowania wykorzystywane w celu zapewnienia, że aplikacja może działać w dowolnej kulturze lub lokalizacji (języku, terytorium lub stronie kodowej), poprzez testowanie funkcjonalności oprogramowania przy użyciu każdego możliwego rodzaju danych wejściowych z zagranicy. Celem testów globalizacji jest zapewnienie, że oprogramowanie może być używane na arenie międzynarodowej lub na całym świecie. Nazywa się to również testem internacjonalizacji.
Co to jest testowanie lokalizacji?
Testowanie lokalizacji to technika testowania oprogramowania, podczas której testowane jest zachowanie oprogramowania dla określonego regionu, lokalizacji lub kultury. Celem przeprowadzania testów lokalizacyjnych oprogramowania jest przetestowanie odpowiednich aspektów językowych i kulturowych dla określonego regionu. Jest to proces dostosowywania oprogramowania do docelowego języka i kraju. Główny obszar objęty testami lokalizacyjnymi obejmuje treść i interfejs użytkownika.
Różnice między testowaniem globalizacji a testowaniem lokalizacji
| Testowanie globalizacji | Testowanie lokalizacji |
|---|---|
| Testy globalizacyjne sprawdzają prawidłowe funkcjonowanie produktu, wykorzystując każdy możliwy wkład międzynarodowy. Zapewnia, że bez zakłócania funkcjonalności kod będzie w stanie obsłużyć całą międzynarodową obsługę. Na przykład I18N to proces planowania i wdrażania produktów i usług, tak aby można je było łatwo dostosować do określonych języków i kultury. | Testowanie lokalizacyjne ma na celu zapewnienie jakości produktu dla określonego celu lub lokalizacji. Na przykład dla użytkowników francuskich produkt testowy jest oznaczony jako L10N. |
| W zglobalizowanym produkcie kod jest oddzielony od komunikatów lub informacji. Dzięki globalizacji umożliwia używanie oprogramowania w różnych językach bez konieczności przeprojektowywania całego oprogramowania. | Nie jest to konieczne w przypadku produktu zlokalizowanego |
| Globalizacja skupia możliwości aplikacji na użytkownikach jako ogólnej bazie użytkowników. | Lokalizacja koncentruje się na podzbiorze użytkowników w danej kulturze lub regionie. |
| Oddzielenie testerów od tłumaczy i inżynierów, zapewnienie rzetelnego i bezstronnego podejścia. | Pomaga to skrócić czas testowania, ponieważ jest ono wykonywane tylko lokalnie |
| sformalizowane zgłaszanie błędów | Zmniejsza ogólne koszty testowania i wsparcia |
| Wykrywaj potencjalne problemy w projektowaniu aplikacji, które mogłyby zahamować globalizację | Walidacja wszystkich zasobów aplikacji |
| Zapewnia, że bez łamania funkcjonalności kod może obsłużyć całe wsparcie międzynarodowe | Weryfikacja poprawności językowej i atrybutów zasobu. Sprawdź błędy typograficzne |
| Testy kompatybilności sprzętu i aplikacji zgodnie z docelowym regionem produktu | Potwierdzenie standardów środowiska wejściowego i wyświetlania, przestrzeganie systemu. Użyteczność interfejsu użytkownika |
