Testowanie ścieżek i testowanie ścieżek bazowych w oprogramowaniu z przykładami

⚡ Inteligentne podsumowanie

Testowanie ścieżek bazowych to technika białej skrzynki, która wyprowadza przypadki testowe z logicznych ścieżek programu, wykorzystując graf przepływu sterowania i złożoność cyklomatyczną do znalezienia minimalnego niezależnego zbioru ścieżek.

  • 🗺️. Podstawowa idea: Przypadki testowe pochodzą ze struktury kodu, a nie z dokumentu wymagań.
  • 🔢 Cztery kroki: Narysuj wykres przepływu sterowania, oblicz złożoność cyklomatyczną, wyprowadź zbiór bazowy, napisz jeden test na ścieżkę.
  • 📐 Liczba przypadków testowych: Liczba niezależnych ścieżek jest równa złożoności cyklomatycznej, co daje obiektywny cel.
  • 🔄 Metoda hybrydowa: Łączy testowanie gałęzi i testowanie ścieżek w celu osiągnięcia maksymalnego pokrycia przy minimalnej liczbie testów.
  • ✅ Gwarancja pokrycia: Wykonanie zestawu bazowego powoduje uruchomienie każdego polecenia w module co najmniej raz.
  • ⚠️ Znany limit: Nie jest w stanie znaleźć brakujących wymagań, ponieważ testuje jedynie kod, który już istnieje.

Testowanie ścieżki Testowanie ścieżki podstawowej

Co to jest testowanie ścieżki w testowaniu oprogramowania?

Testowanie ścieżki to metoda testowania strukturalnego, która polega na użyciu kodu źródłowego programu w celu znalezienia każdej możliwej ścieżki pliku wykonywalnego. Pomaga określić wszystkie błędy leżące w fragmencie kodu. Metoda ta ma na celu wykonanie całej lub wybranej ścieżki poprzez program komputerowy.

Każdy nietrywialny program zawiera wiele możliwych ścieżek wykonania. Testowanie każdej z nich jest trudne i czasochłonne, a większość z nich się pokrywa. Testowanie ścieżek bazowych zmniejsza tę redundancję, identyfikując najmniejszy zestaw ścieżek, który nadal sprawdza każdą instrukcję i każdą gałąź przynajmniej raz.

Podstawowe testowanie ścieżek w inżynierii oprogramowania

Testowanie ścieżki podstawowej w inżynierii oprogramowania jest Biały Box Testy metoda, w której przypadki testowe definiowane są na podstawie przepływów lub ścieżek logicznych, które można pokonać w programie. Celem testowania ścieżki bazowej jest zdefiniowanie liczby niezależnych ścieżek, aby można było jawnie określić liczbę potrzebnych przypadków testowych, aby zmaksymalizować pokrycie testów.

In Inżynieria oprogramowaniaPodstawowe testowanie ścieżki polega na wykonaniu wszystkich możliwych bloków w programie i osiąga maksymalne pokrycie ścieżki przy najmniejszej liczbie przypadków testowych. Jest to hybrydowa metoda testowania gałęzi i metod testowania ścieżki.

Prosty przykład sprawia, że ​​pomysł staje się konkretny.

Podstawowe testowanie ścieżek w inżynierii oprogramowania

Powyższy graf przepływu zawiera instrukcje warunkowe, dzięki czemu sterowanie może dotrzeć do wyjścia wieloma drogami. Do jego realizacji potrzebne są trzy niezależne ścieżki:

  • Ścieżka 1: 1,2,3,5,6, 7
  • Ścieżka 2: 1,2,4,5,6, 7
  • Ścieżka 3: 1, 6, 7

Jak narysować wykres przepływu sterowania

Każdy etap testowania ścieżki bazowej zależy od grafu przepływu sterowania, warto więc precyzyjnie określić sposób jego budowy.

  • Węzeł: Sekwencja poleceń, które zawsze wykonują się razem, narysowana jako okrąg. Sekwencja poleceń bez rozgałęzień tworzy pojedynczy węzeł.
  • Krawędź: Przeniesienie kontroli z jednego węzła do drugiego, narysowane jako strzałka. Krawędzie to jedyny sposób, w jaki kontrola może się przemieszczać.
  • Węzeł predykatu: Węzeł zawierający warunek, z dwiema lub więcej krawędziami wychodzącymi z niego. To one decydują o liczbie złożoności.
  • Region: Obszar ograniczony krawędziami i węzłami. Liczba regionów plus jeden równa się również złożoności cyklomatycznej.

Rozważ krótki moduł z dwiema decyzjami:

if (a > b) {          // node 1, predicate
    max = a;          // node 2
} else {
    max = b;          // node 3
}
if (max > limit) {    // node 4, predicate
    alert();          // node 5
}
return max;           // node 6

Graf ma 6 węzłów i 6 krawędzi, co daje V(G) = 6 – 6 + 2 = 2 zgodnie ze wzorem na krawędzie. Liczba predykatów daje tę samą odpowiedź szybciej: 2 decyzje plus 1 równa się 3 niezależnym ścieżkom przez obie gałęzie razem wzięte. Użyj dowolnej formy, którą możesz obliczyć wiarygodnie, i porównaj z inną.

Dwie zasady, które zapobiegają większości błędów. Po pierwsze, stan złożony, taki jak jeśli (x > 0 i y > 0) liczy się jako dwa węzły predykatu, a nie jeden, ponieważ zwarcie tworzy drugą decyzję. Po drugie, pętla wnosi jeden węzeł predykatu niezależnie od tego, ile razy się iteruje.

Kroki testowania ścieżki bazowej

Podstawowe kroki związane z testowaniem ścieżki bazowej obejmują

  • Narysuj wykres kontrolny (w celu określenia różnych ścieżek programu)
  • Obliczać Złożoność cyklomatyczna (metryki określające liczbę niezależnych ścieżek)
  • Znajdź podstawowy zestaw ścieżek
  • Wygeneruj przypadki testowe ćwiczyć każdą ścieżkę

Zalety i ograniczenia testowania ścieżki bazowej

Zalety testowania ścieżki bazowej

  • Pomaga to zredukować liczbę zbędnych testów
  • Koncentruje uwagę na logice programu
  • Zastępuje dowolny wybór przypadków testowych bazą analityczną
  • Przypadki testowe, które wykonują zestaw bazowy, wykonają każdą instrukcję w programie co najmniej raz

Ograniczenia testowania ścieżki bazowej

  • Nie można odnaleźć brakującego kodu. Wymaganie, które nigdy nie zostało zaimplementowane, nie ma ścieżki, więc nie zostanie dla niego wygenerowany żaden test. Testowanie ścieżki bazowej musi być połączone z testowaniem opartym na wymaganiach.
  • Liczba ścieżek szybko rośnie. Zagnieżdżone pętle i złożone warunki szybko zwiększają złożoność, a moduł z V(G) powyżej 20 staje się niepraktyczny do omówienia w ten sposób.
  • Zakres nie jest równoznaczny z poprawnością. Wykonanie ścieżki dowodzi, że kod został wykonany, a nie że generuje poprawną odpowiedź. Każdy test nadal wymaga sensownego stwierdzenia.
  • Ścieżki zależne od danych. Niektóre ścieżki są osiągalne tylko przy użyciu określonych kombinacji wejściowych, których utworzenie może być trudne lub wręcz niemożliwe.

FAQ

Testowanie ścieżek ma na celu wykonanie każdej możliwej ścieżki, co jest niepraktyczne w module zawierającym pętle. Testowanie ścieżek bazowych wykonuje tylko ścieżki niezależne, znacznie mniejszy zbiór, który nadal obejmuje każde polecenie i gałąź.

Dokładnie taka sama złożoność cyklomatyczna modułu. Jeśli V(G) wynosi 4, to istnieją 4 niezależne ścieżki i do pełnego pokrycia gałęzi potrzebne są 4 przypadki testowe.

Nie. Ćwiczy tylko kod, który już istnieje, więc wymaganie, które nigdy nie zostało zaimplementowane, nie generuje ścieżki ani nieudanego testu. Te dwie techniki się uzupełniają.

Narzędzia AI generują wartości wejściowe, które docierają do określonych gałęzi, co jest najwolniejszą, manualną częścią pracy. Oznaczają również niedostępne ścieżki, które wskazują na martwy kod.

Tak. Narzędzia do analizy statycznej od lat generują wykresy przepływu sterowania i liczby złożoności, a narzędzia wspomagane sztuczną inteligencją dodają teraz sugerowane dane wejściowe do testów dla każdej niezależnej ścieżki.

Podsumuj ten post następująco: