SOAP vs REST API: Web Servisleri Arasındaki Fark

SABUN ve REST Arasındaki Fark

Her tekniğin kendine göre avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Bu nedenle her tasarımın hangi durumlarda kullanılması gerektiğini anlamak her zaman iyidir. Bu REST ve SOAP API farkları eğitiminde, REST ve SOAP API arasındaki bazı önemli farkların yanı sıra bunları kullanırken karşılaşabileceğiniz zorluklara değinilecektir.
SOAP ve REST API arasındaki temel fark aşağıdadır

<?xml version="1.0"?>
<SOAP-ENV:Envelope 
xmlns:SOAP-ENV
="http://www.w3.org/2001/12/soap-envelope" 
SOAP-ENV:encodingStyle
=" http://www.w3.org/2001/12/soap-encoding">
<soap:Body>
 <Demo.guru99WebService
 xmlns="http://tempuri.org/">
   <EmployeeID>int</EmployeeID>
   </Demo.guru99WebService>
 </soap:Body>
</SOAP-ENV:Envelope>

{"city":"Mumbai","state":"Maharastra"}

REST ne zaman kullanılır?

Web servisleri tasarlanırken en çok tartışılan konulardan biri REST'in ne zaman kullanılması gerektiği veya SOAP'ın ne zaman kullanılması gerektiğidir. Web hizmetleri için REST ve SOAP API teknolojisinin ne zaman kullanılması gerektiğini belirleyen temel faktörlerden bazıları aşağıda verilmiştir. Aşağıdaki durumlarda REST hizmetleri kullanılmalıdır

• Sınırlı kaynaklar ve bant genişliği – SOAP mesajları içerik olarak daha ağır olduğundan ve çok daha fazla bant genişliği tükettiğinden, ağ bant genişliğinin kısıtlı olduğu durumlarda REST kullanılmalıdır.
• Statelessness – Bir istekten diğerine bilgi durumunun korunmasına gerek yoksa REST kullanılmalıdır. Bir istekteki bazı bilgilerin diğerine akması gereken uygun bir bilgi akışına ihtiyacınız varsa, SOAP bu amaç için daha uygundur. Herhangi bir çevrimiçi satın alma sitesini örnek alabiliriz. Bu siteler normalde kullanıcının öncelikle satın alınması gereken ürünleri sepete eklemesine ihtiyaç duyar. Daha sonra satın alma işlemini tamamlamak için sepetteki tüm ürünler ödeme sayfasına aktarılır. Bu, durum özelliğine ihtiyaç duyan bir uygulamanın örneğidir. Daha sonraki işlemler için sepetteki öğelerin durumunun ödeme sayfasına aktarılması gerekir.
• önbelleğe alma – Çok fazla isteğin önbelleğe alınması gerekiyorsa REST mükemmel çözümdür. Bazen istemciler aynı kaynağı birden çok kez talep edebilir. Bu, sunucuya gönderilen isteklerin sayısını artırabilir. Bir önbellek uygulayarak en sık yapılan sorguların sonuçları ara bir konumda saklanabilir. Yani istemci bir kaynak istediğinde ilk olarak önbelleği kontrol edecektir. Kaynaklar mevcutsa sunucuya ilerlemeyecektir. Böylece önbelleğe alma, web sunucusuna yapılan gezilerin miktarının en aza indirilmesine yardımcı olabilir.
• Kodlama kolaylığı – REST Hizmetlerinin kodlanması ve ardından uygulanması SOAP'tan çok daha kolaydır. Dolayısıyla, web hizmetleri için hızlı bir kazanma çözümü gerekiyorsa, gidilecek yol REST'tir.

Bu SOAP ve REST farkları eğitiminin bir sonraki bölümünde, SOAP API'nin ne zaman kullanılacağını öğreneceğiz.

SABUN ne zaman kullanılır?

SOAP aşağıdaki durumlarda kullanılmalıdır

1. Eşzamansız işleme ve ardından çağrı – istemcinin garantili bir güvenilirlik ve güvenlik düzeyine ihtiyacı varsa, o zaman yeni SOAP standardı olan SOAP 1.2, özellikle güvenlik söz konusu olduğunda birçok ek özellik sağlar.
2. Resmi bir iletişim aracı – eğer hem istemci hem de sunucunun değişim formatı üzerinde anlaşması varsa, SOAP 1.2 bu tür etkileşim için katı spesifikasyonlar sağlar. Bunun bir örneği, kullanıcıların ödeme yapılmadan önce ürünleri sepete ekledikleri bir çevrimiçi satın alma sitesidir. Son ödemeyi yapan bir web servisimiz olduğunu varsayalım. Web hizmetinin yalnızca sepet öğesi adını, birim fiyatını ve miktarını kabul edeceği konusunda kesin bir anlaşma yapılabilir. Böyle bir senaryo mevcutsa SOAP protokolünü kullanmak her zaman daha iyidir.
3. Durum bilgisi olan işlemler – Uygulamanın bir istekten diğerine durumun sürdürülmesi gerektiğine dair bir gereksinimi varsa SOAP 1.2 standardı bu tür gereksinimleri destekleyecek WS* yapısını sağlar.

REST ve SOAP API arasındaki bu farkın ardından, SOAP API ile ilgili zorlukları öğreneceğiz.

SOAP API'deki Zorluklar

API olarak bilinir Uygulama Programlama Arayüzü ve hem istemci hem de sunucu tarafından sunulur. İstemci dünyasında bu, tarayıcı tarafından sunulurken, sunucu dünyasında, SOAP veya REST olabilen web hizmeti tarafından sağlanan şeydir.

SOAP API ile ilgili zorluklar

1. WSDL dosyası – SOAP API'nin en önemli zorluklarından biri WSDL belgesinin kendisidir. WSDL belgesi, müşteriye web hizmeti tarafından gerçekleştirilebilecek tüm işlemler hakkında bilgi veren belgedir. WSDL belgesi, SOAP mesajlarında kullanılan veri türleri ve web hizmeti aracılığıyla hangi işlemlerin yapılabileceği gibi tüm bilgileri içerecektir. Aşağıdaki kod parçacığı örnek bir WSDL dosyasının yalnızca bir parçasıdır.

<?xml version="1.0"?>
<definitions name="Tutorial"             
	targetNamespace=https://demo.guru99.com/Tutorial.wsdl             
	xmlns:tns=https://demo.guru99.com/Tutorial.wsdl             
	xmlns:xsd1=https://demo.guru99.com/Tutorial.xsd            
	xmlns:soap=http://schemas.xmlsoap.org/wsdl/soap/
	xmlns="http://schemas.xmlsoap.org/wsdl/"> 

	<types>  
		<schema targetNamespace=https://Demo.guru99.com/Tutorial.xsd
		xmlns="http://www.w3.org/2000/10/XMLSchema">

      	<element name="TutorialNameRequest">    
			<complexType>          
				<all>           
					<element name="TutorialName" type="string"/>         
				</all>       
			</complexType>    
		</element>     
	<element name="TutorialIDRequest">        
		<complexType>          
			<all>           
				<element name="TutorialID" type="number"/>         
			</all>       
		</complexType>      
	</element>   
	</schema>  
</types>	

Yukarıdaki WSDL dosyasına göre, TutorialNameRequest öğesinin parçası olan String türünde “TutorialName” adında bir öğemiz var.

Şimdi, WSDL dosyasının iş gereksinimlerine göre değişeceğini ve TutorialName'in Tutorial olması gerektiğini varsayalım.Descriptiyon. Bu, şu anda bu web hizmetine bağlanan tüm istemcilerin, WSDL dosyasındaki değişikliğe uyum sağlamak için kodlarında ilgili bu değişikliği yapması gerektiği anlamına gelir.

Bu, WSDL dosyasının en büyük zorluğunu, yani sıkı bağlantısını gösteriyor.tracİstemci ve sunucu arasındaki iletişimde meydana gelebilecek tek bir değişiklik, tüm istemci uygulamaları üzerinde büyük bir etkiye neden olabilir.

2. Belge boyutu – Diğer önemli zorluk, istemciden sunucuya aktarılan SOAP mesajlarının boyutudur. Büyük mesajlar nedeniyle bant genişliğinin kısıtlı olduğu yerlerde SOAP kullanmak büyük bir sorun olabilir.

Bu RESTful ve SOAP farkının bir sonraki bölümünde, REST API ile ilgili zorlukları öğreneceğiz.

REST API'deki Zorluklar

1. Güvenlik eksikliği – REST, SOAP gibi herhangi bir güvenlik önlemi almaz. Bu nedenle REST, herkese açık kullanım için çok uygundur. URLElbette, REST'in avantajları var, ancak istemci ve sunucu arasında gizli verilerin aktarılması söz konusu olduğunda, REST web servisleri için kullanılabilecek en kötü mekanizmadır.
2. Devlet eksikliği – Çoğu web uygulaması durum bilgisi içeren bir mekanizma gerektirir. Örneğin, bir mağaza mekanizmasına sahip bir satın alma siteniz olsaydı.ping Alışveriş sepetinde bulunan ürün sayısını bilmek gereklidir.ping Gerçek satın alma işlemi yapılmadan önce sepet oluşturulur. Ne yazık ki, bu durumu koruma yükü istemciye aittir, bu da istemci uygulamasını daha ağır ve bakımı daha zor hale getirir.

SABUN Vs CORBA Vs DCOM Vs arasındaki fark Java RMI

RPC gibi uzaktan erişim teknikleri (Uzaktan Prosedür çağrıları) yöntemleri, SOAP ve REST API ortaya çıkmadan önce yaygın olarak kullanılıyordu. Mevcut olan çeşitli uzaktan erişim teknikleri aşağıda belirtilmiştir.

1. CORBA – Bu olarak biliniyordu Common ONesne Ristek Brockçı Architecture. Bu sistem, çeşitli platformlarda oluşturulan uygulamaların birbirleriyle konuşabilmesini sağlamak için oluşturulmuştur. CORBA, nesne yönelimli bir mimariye dayanıyordu ancak çağıran uygulamanın bu mimariye dayanması gerekmiyordu. Bu tekniğin en büyük dezavantajı, Arayüz Tanımlama Dili adı verilen ayrı bir dilde geliştirilmesi gerektiğiydi ve geliştiricilerin CORBA sistemini kullanabilmeleri için öğrenmeleri gereken ek bir dil sunuyordu.
2. DCOM - Bu Ddağıtılmış Cbileşen ONesne Mtescilli bir odel Microsoft istemcilerin uzak bileşenlere erişmesine yönelik teknoloji. Bu mekanizmadaki en büyük sorun, artık gerekli olmadığında kaynakları serbest bırakmanın istemci uygulamasına bağlı olmasıydı. İkinci olarak, istemci isteği gönderdiğinde, isteğin doğru bir şekilde paketlendiğinden veya sıralandığından emin olmak istemciye kalmıştı. Web hizmetinin gönderilen isteği anlayabilmesi için. Diğer bir sorun ise istemci uygulamasının bir Java DCOM çalışması gereken tabanlı uygulama (Microsoft Teknoloji) diğer programlama dillerinde oluşturulan uygulamaların DCOM tabanlı web hizmetleriyle çalışabilmesini sağlamak için ek kodlama gerekiyordu.
3. Java RMI – Olarak bilinir Java Remote Mbu yöntemde, Içağrı, bu Java uzak nesnelerin uzaktan prosedür çağrıları yoluyla nasıl çağrılabileceğine ilişkin uygulama. Bu teknolojinin en büyük kısıtlaması şuydu: Java RMI yalnızca bir bilgisayarda çalıştırılabilir Java Sanal Makine. Bu, çağrı uygulamasının aynı zamanda çalıştırılması gerektiği anlamına geliyordu. Java yararlanmak için çerçeve Java RMI.

SOAP ile bu teknikler arasındaki temel farklar şunlardır:

1. HTTP üzerinden çalışma – Tüm RPC tekniklerinin büyük bir sınırlaması vardır ve o da HTTP protokolüyle çalışmamalarıdır. Web üzerindeki tüm uygulamaların bu protokol üzerinde çalışması gerektiğinden, bu, RPC tarzı web hizmetlerine erişmek zorunda kalan istemciler için büyük bir engel oluşturuyordu.
2. Standart olmayan bağlantı noktalarıyla çalışma – RPC tarzı web servisleri HTTP protokolü ile çalışmadığından, istemcilerin bu web servislerinin işlevselliğine erişebilmeleri için ayrı portların açık olması gerekiyordu.