Yerel ve Paylaşımlı Nesne Deposu QTP/UFT

⚡ Akıllı Özet

Nesne Deposu QTP/UFT Bu, aracın uygulamanızı tanımak için kullandığı test nesnelerini ve özelliklerini depolayan bir yapıdır ve iki biçimde gelir: her işlem için yerel bir depo ve yeniden kullanılabilir paylaşımlı bir depo.

  • 🔘 Test nesne modeli: QTP Kayıt sırasında nesne özelliklerini öğrenir ve oynatma sırasında bunları çalışma zamanındaki nesneyle karşılaştırır.
  • ☑️ Varsayılan olarak yerel: Her işlem, işlem klasörünün içinde ObjectRepository.bdb olarak kaydedilen kendi yerel deposuyla başlar.
  • ✅ Paylaşılan depolar ölçeklenebilir: .tsr dosyası testin dışında bulunur ve birçok testteki birçok eylemle ilişkilendirilebilir.
  • 🧪 Üç ana adım: Depoyu oluşturun, eylemlerinizle ilişkilendirin ve ardından Nesne Deposu Yöneticisi aracılığıyla düzenleyin.
  • ️ Salt okunur koruma: Paylaşılan bir depo, Dosya > Düzenlemeyi Etkinleştir seçeneği seçilene kadar Yönetici'de salt okunur olarak açılır.
  • 📌 Mevcut isimlendirme: QTP şimdi OpenText Fonksiyonel Testler (UFT (Birinci) ancak depo menüleri ve dosya biçimleri değişmeden kalmıştır.

Yerel ve paylaşımlı nesne deposu yapısı QTP hem de UFT Bir

Nesne deposu nedir? QTP?

Nesne Deposu Test nesneleri ve bunlar tarafından tanınan bilgilerin bir koleksiyonudur. QTP Üzerinde çalışmak için. Bir kullanıcı test kaydettiğinde, nesneler ve özellikleri varsayılan olarak yakalanır.

Otomatikleştirdiğiniz her adımın depolanmış bir nesneye işaret etmesi gerektiğinden, uygulama değişikliklerinden sonra bir komut dosyasının çalışmaya devam edip etmeyeceğine karar veren katman depodur. Nesnelerin oraya nasıl ulaştığını anlamak ilk adımdır.

Nesne tanımlama işlemi nasıl çalışır? QTP?

  • QTP “İnsan” benzeri bir teknoloji kullanıyor nesne tanımlama
  • Sırasında Rekor zaman, QTP Üzerinde işlem gerçekleştirilen bir GUI nesnesinin özelliklerini öğrenmeye çalışır.
  • Çalışma Süresi Boyunca, UFT Depolanan nesne özelliklerini ekranda görünen nesnenin gerçek özellikleriyle karşılaştırarak, nesneyi ekrandaki konumundan bağımsız olarak benzersiz bir şekilde tanımlarız.
  • Saklanan nesneye, özellikleriyle birlikte, şu ad verilir: Test Nesnesi
  • Çalışma zamanında, test edilen uygulamada bulunan gerçek nesneye şu ad verilir: Çalışma Zamanı Nesnesi
  • Bu Hızlı test “Nesne Modelini Test Et”
  • Test nesnelerine ilişkin bilgiler Nesne Deposu'nda saklanır.
  • Eklentiler, kaydedilecek nesnenin niteliği hakkında QuickTest'e önceden bilgi vererek, özelliklerini öğrenmek için gereken süreyi azaltmaya yardımcı olur.

Aşağıdaki videoda bir örnekle Nesne Tanımlamayı öğrenin

Tıkla okuyun videoya erişilemiyorsa

Nesne Havuzu Türleri

Nesne deposunun 2 türü vardır. QTP

  1. Yerel Nesne Havuzu
  2. Paylaşılan Nesne Havuzu

İkisi arasındaki tek fark, nesnelerin kime ait olduğudur. Yerel depo tek bir eyleme aittir, paylaşılan depo ise herhangi bir eylemin ödünç alabileceği bağımsız bir dosyadır.

Yerel Nesne Havuzu

  • Yerel Nesne Havuzu, varsayılan nesne deposudur
  • Eylemlere özeldir ve yalnızca belirli bir eylem için kullanılabilir.
  • Yerel Nesne Deposu, uygulamanın zamana bağlı olarak dinamik olmadığı durumlarda tercih edilir.
  • Yerel Nesne Deposu yeniden kullanılamaz.
  • Yerel nesne deposunda birçok işlem gerçekleştirebilirsiniz, örneğin:
    • Test edilen uygulamanın veri havuzunda saklanan bir nesneyi vurgulayın
    • AUT'unuzdaki belirli bir nesnenin Nesne Havuzunda saklanıp saklanmadığını kontrol edin
    • Nesneleri Kes, Kopyala, Yapıştır, Değiştir ve Sil
    • Bir özelliğin değerini yanlışlıkla değiştirdiyseniz, uygulamadaki güncelleme fonksiyonunu kullanarak açıklamasını güncelleyebilirsiniz.

Aşağıdaki video, yerel nesne deposuyla çalışmayı göstermektedir.

Paylaşılan Nesne Havuzu: Oluşturun, İlişkilendirin, Düzenleyin

  • Uygulama dinamik olduğunda ve nesne açıklamaları sık sık değiştiğinde, küresel veya paylaşımlı nesne deposu tercih edilir.
  • Paylaşımlı ve yerel nesne depoları arasında, otomasyon projelerinde paylaşımlı nesne deposu daha yaygın olarak kullanılmaktadır.
  • Ancak, yerel nesne deposuna kıyasla bakım ve yönetim maliyetleri daha yüksektir.

Paylaşılan bir nesne deposu oluşturmak ve kullanmak için üç geniş adımı uygulamanız gerekir

  • Paylaşılan Nesne Havuzu Oluşturma
  • Paylaşılan Nesne Deposunu İlişkilendirme
  • Paylaşılan Nesne Havuzunun Düzenlenmesi

Şimdi onlara birer birer bakalım

Adım 1) Paylaşılan Nesne Havuzu Oluşturma

  • Tüm depolar varsayılan olarak yereldir. Paylaşılan bir Nesne Deposu oluşturmak için, Nesne Deposu İletişim Kutusu'nda işlem yapılır. Box, Tıklayın Dosya > Yerel Nesneleri Dışa Aktar
  • Depo dosyalarının bir uzantısı vardır. .tsrUygun bir isim verin, örneğin "guru99" ve kaydedin.
  • Paylaşılan Depo Dosyası artık oluşturuldu

Adım 2) Paylaşılan Nesne Deposu İlişkilendirme

  • Sonraki adım, depoyu testinizle ilişkilendirmektir; bu sayede depoyu kullanabilirsiniz.
  • Bir depoyu bir testle ilişkilendirmek için tıklayın. Kaynaklar > İlişkili Dosya Deposu (etiketli) İlişkili Depolar şu anda UFT (Bir versiyon)
  • Testinizde mevcut olan Eylemlerle ilişkilendirilecek Havuzu seçebilirsiniz.
  • Artık testlerinizi geliştirmek için bu paylaşılan depoyu kullanabilirsiniz.

Adım 3) Paylaşılan Nesne Deposunu Düzenleme

  • Nesne Deposu Yöneticisi'ni kullanarak paylaşılan bir depoyu düzenleyebilirsiniz.
  • Seç Kaynaklar > Nesne Deposu YöneticisiOluşturduğumuz "guru99" adlı Nesne Deposunu açın.
  • Varsayılan olarak, depo salt okunur modda açılır. Düzenlemeyi etkinleştirmek için tıklayın. Dosya > Düzenlemeyi Etkinleştir
  • Düzenleme etkinleştirildikten sonra, Nesne Deposu'nda da yapabileceğiniz kesme, kopyalama, yapıştırma ve yeniden adlandırma gibi tüm işlemleri gerçekleştirebilirsiniz.
  • Nesne Deposu Yöneticisi'ni kullanarak iki Nesne Deposunu karşılaştırabilirsiniz. QTP Bu rapor, her iki depoda da benzersiz olan ve ortak olan unsurlara ilişkin istatistikler sunmaktadır.
  • Nesne Deposu Birleştirme Aracı'nı kullanarak iki depoyu tek bir depoda birleştirebilirsiniz.

Aşağıdaki video, paylaşılan depo iş akışını adım adım göstermektedir.

Yerel ve Paylaşımlı Nesne Deposu Arasındaki Fark

Çoğu ekip sonunda her iki türü de yan yana kullanır, bu nedenle yeni bir nesnenin nereye ait olduğuna karar vermeden önce bir yerde avantaj ve dezavantajları görmek faydalı olur.

Kriterler Yerel Nesne Havuzu Paylaşılan Nesne Havuzu
Uygunluk Her işlemde otomatik olarak oluşturulur. Önce oluşturulmalı, ardından bir eylemle ilişkilendirilmelidir.
kapsam Her işlem için bir depo; yalnızca o işlem tarafından kullanılabilir. Birçok testte birçok işlem tarafından kullanılabilen tek bir dosya.
Dosya formatı Kaydedildi ObjectRepository.bdb eylem klasörünün içinde Harici olarak kaydedildi .tsr dosya
Kurgu Nesne Deposu penceresinde doğrudan düzenlenebilir. Varsayılan olarak salt okunur; Nesne Deposu Yöneticisi aracılığıyla düzenlenir.
Yeniden Tekrar kullanılamaz Yeniden kullanım ve sürüm kontrolü için tasarlanmıştır.
Bakım Değiştirilen bir özellik her işlemde düzeltilmelidir. Değiştirilen bir özellik, ilgili her test için yalnızca bir kez düzeltilir.
En uygun Küçük, istikrarlı uygulamalar ve tek eylemli öğrenme testleri Birden fazla otomasyon mühendisinin çalıştığı büyük veya dinamik uygulamalar

Özetle, yerel depo başlangıç ​​için daha hızlıdır ve paylaşımlı depo bakımı daha ucuzdur. Öğrenme testleri ve tek seferlik kontroller yerel kalabilir; ikinci bir kişinin çalıştıracağı her şey paylaşımlı depoda olmalıdır. .tsr dosyası.

Paylaşılan Nesne Deposuna Doğrudan Nesne Ekleme Yöntemi

Yerel nesneleri dışa aktarmak, çözüm yollarından sadece biridir. .tsr Dosya. Eğer paketin hangi kontrollere ihtiyaç duyduğunu zaten biliyorsanız, önce paylaşılan depoyu oluşturmak ve hiç kayıt yapmamak daha hızlıdır.

  1. Seç Kaynaklar > Nesne Deposu Yöneticisi Yönetici penceresini açmak için.
  2. Klinik Dosya> Yeni Boş bir paylaşımlı depo başlatmak veya mevcut bir depoyu açmak için .tsr dosya ve seçim Dosya > Düzenlemeyi Etkinleştir.
  3. Kullan Nesne Ekle Test edilen uygulamada öğrenmek istediğiniz kontrolü işaretleme ve ardından seçimi onaylama seçeneği.
  4. Bu işlemi, paketin temas ettiği her kontrol için tekrarlayın ve ilerledikçe nesnelerin adlarını okunabilir bir şekilde değiştirin.
  5. Seç Dosya> Kaydet ve dosyayı test dosyasının yanına, kaynak kontrol klasörünüze kaydedin.
  6. Teste geri dönün, seçin Kaynaklar > İlişkili Dosya Deposu ve dosyayı ihtiyaç duyulan her işleme ekleyin.

Bu yaklaşımın işe yaramasını sağlayan iki alışkanlık var. Nesneleri başlıklarından ziyade işlevsel rollerine göre adlandırın, çünkü başlıklar rollerden daha sık değişir. Ayrıca, daha küçük depolar daha hızlı yüklendiği ve çok daha az birleştirme çakışması ürettiği için, tek bir büyük dosya yerine uygulama ekranı veya modülü başına bir depo tutun.

SSS

Yerel bir nesne deposu, eylem klasörünün içinde ObjectRepository.bdb olarak saklanır. Paylaşımlı bir nesne deposu ise testin dışında yer alan ve kaynak kontrolüne eklenebilen bağımsız bir .tsr dosyası olarak saklanır.

Evet. İşlem için Nesne Deposu penceresini açın ve Dosya'yı, ardından Yerel Nesneleri Dışa Aktar'ı seçin. QTP Bu işlem, eylemin nesnelerini bir .tsr dosyasına yazar; daha sonra bu dosyayı, ihtiyaç duyan herhangi bir eylemle ilişkilendirirsiniz.

Evet. İlişkili Depo iletişim kutusu, işlem başına birden fazla .tsr dosyasını kabul eder ve öncelik sıralarını belirlemenize olanak tanır. Aynı nesne adı iki kez göründüğünde, listede daha üst sırada olan depo önceliklidir.

Nesne Deposu Yöneticisi, paylaşılan dosyaları salt okunur olarak açar, böylece iki mühendis birbirinin üzerine yazamaz. Yazma kilidini almak için Dosya'yı, ardından Düzenlemeyi Etkinleştir'i seçin ve işiniz bittiğinde dosyayı kapatın, böylece meslektaşlarınız düzenleyebilir.

Yapay zeka destekli tanımlama UFT Artık kontroller sabit özellikler yerine görsel görünüm ve etiket metnine göre eşleştiriliyor, bu nedenle yeniden adlandırılmış bir sınıf artık adımı bozmaz. Kendi kendini onaran öneriler ayrıca bir kullanıcı arayüzü değişikliğinden sonra eski depo açıklamalarını da işaretler.

Copilot, çevreleyen VBScript mantığını, döngüleri ve raporlamayı taslak haline getirebilir, ancak deponuzu göremez. Nesne adları yine de deponun kendisinden gelmelidir, bu nedenle oluşturulan hiyerarşileri yer tutucu olarak değerlendirin ve her birini doğrulayın. Nesne Casusu.

Hayır, onu tamamlıyor. Descriptprogramlama Dinamik kontrollere uygun olan, çalışma zamanında kod içinde bir nesne açıklaması oluştururken, depo (pository) istikrarlı ekranlar ve okunabilir komut dosyaları için daha iyi bir seçenek olmaya devam ediyor.

Her iki dosyayı da Nesne Deposu Yöneticisi'nde açın ve Nesne Deposu Birleştirme Aracını çalıştırın. Bu araç, hangi nesnelerin ortak, hangilerinin benzersiz olduğunu rapor eder ve birleştirilmiş .tsr dosyasını yazmadan önce her bir çakışmayı çözmenize olanak tanır.

Bu yazıyı şu şekilde özetleyin: