Właściwości sesji w Informatica: kompletny samouczek

⚡ Inteligentne podsumowanie

Właściwości sesji w Informatica kontrolują sposób i czas przenoszenia wierszy przez usługę integracji ze źródła do celu, obejmując punkty zatwierdzenia, pliki dziennika, przydział pamięci, obsługę błędów i połączenia na mapieping używa w czasie wykonywania.

  • 🔘 Podstawy sesji: Sesja to zadanie powiązane z jedną mapąping, których nie można zamienić po przypisaniu.
  • ️ Wiersze źródłowe należy traktować jako: Opcje Insert, Update, Delete i Data drive decydują o tym, czy wiersze mają zostać dodane, zmienione lub usunięte.
  • ✅ Główny klucz: Aby zmiany zostały zastosowane, aktualizacje i usuwanie wymagają klucza podstawowego w tabeli docelowej.
  • 🧪 Obciążenie testowe: Wiersze są odczytywane ze źródła, ale nigdy nie są zapisywane, więc mapaping jest bezpiecznie zweryfikowany.
  • 🛠️. Strojenie pamięci: Karta Obiekt konfiguracji udostępnia rozmiar bloku bufora i sekwencyjną długość bufora na potrzeby pracy wydajnościowej.
  • 📦 Rodzaj obciążenia: Masowe ładowanie pomija dziennik bazy danych w celu zwiększenia szybkości, natomiast normalne ładowanie pozwala na odzyskanie danych.

Właściwości sesji w informatyce

Sesja to zestaw instrukcji, które informują firmę Informatica, jak i kiedy przesyłać dane ze źródeł do celów.

Sesja to zadanie, podobnie jak inne zadania, które tworzymy w Workflow Managerze. Każda utworzona sesja musi mieć mapaping powiązany z tym.

Sesja może mieć jedną mapęping w danym momencie i po przypisaniu nie można go zmienić. Aby wykonać zadanie sesji, należy je dodać do workflow.

Sesja może być obiektem wielokrotnego użytku lub jednorazowego użytku. Po utworzeniu sesji w Task Developerze można jej ponownie użyć, ale po utworzeniu sesji w Projektancie przepływów pracy jest ona jednorazowa.

Sesję wielokrotnego użytku można dodać do wielu przepływów pracy.

Właściwości sesji

Korzystając z właściwości sesji, możesz skonfigurować różne cechy sesji, takie jak przed i po SQL skrypty, nazwa i ścieżka pliku dziennika, właściwości pamięci itp.

Możesz również zastąpić mapęping Właściwości we właściwościach sesji. W tej sekcji omówimy następujące ważne właściwości sesji.

  • Traktuj wiersze źródłowe jako
  • Interwał zatwierdzania
  • Plik dziennika sesji Właściwość
  • Przetestuj właściwość obciążenia
  • Opcje dziennika
  • Obsługa błędów
  • Źródło/Target Właściwości
  • połączenia

Krok 1) Otwórz sesję „s_m_emp_emp_target” w Task Developerze, którą utworzyliśmy w poprzednim samouczku.

Sesja s_m_emp_emp_target wymieniona w obszarze roboczym Deweloper zadań

Krok 2) Double-kliknij ikonę sesji w Deweloperze zadań, aby otworzyć okno Edycja zadania.

Okno edycji zadania otwarte dla sesji z poziomu Task Developer

Krok 3) W oknie Edytuj zadanie kliknij kartę Właściwości.

Wybrana karta Właściwości w oknie Edycja zadania sesji

Krok 4) Na karcie Właściwości Informatica wyświetla właściwości sesji.

Pełna lista właściwości sesji wyświetlana na karcie Właściwości

Traktuj wiersze źródłowe jako właściwość

Ta właściwość umożliwia zdefiniowanie wpływu danych źródłowych na tabelę docelową. Można na przykład zdefiniować, że rekord źródłowy powinien zostać wstawiony lub usunięty z miejsca docelowego.

Ta nieruchomość ma cztery opcje –

  • wstawka
  • Aktualizacja
  • Usunięcia
  • Oparte na danych

Wszystkie cztery opcje znajdują się na liście rozwijanej obok nazwy nieruchomości.

Traktuj wiersze źródłowe jako listę rozwijaną zawierającą opcje Wstaw, Aktualizuj, Usuń i Sterowane danymi

  • Gdy ta właściwość jest ustawiona na „wstawianie”, dane źródłowe zostaną oznaczone do wstawienia. Oznacza to, że dane zostaną tylko wstawione.
  • Gdy właściwość jest ustawiona na aktualizację, dane docelowe zostaną zaktualizowane na podstawie danych źródłowych. Aby zaktualizować dane, należy zdefiniować klucz podstawowy w tabeli docelowej.
  • Gdy właściwość jest ustawiona na „delete”, dane źródłowe, które już znajdują się w tabeli docelowej, zostaną usunięte z tabeli docelowej. Aby ta właściwość mogła zostać wykonana i zastosować zmiany, klucz podstawowy powinien być zdefiniowany w tabeli docelowej.
  • Po ustawieniu właściwości na „Dane sterowane” Informatica sprawdza, które rekordy źródłowe są oznaczone. Jeśli rekordy źródłowe są oznaczone jako wstawione na mapie,ping, wówczas rekordy zostaną wstawione do celu. Jeśli rekordy są oznaczone jako aktualizacja na mapieping, wówczas rekordy zostaną zaktualizowane w obiekcie docelowym. Operacja wykonywana w obiekcie docelowym zależy zatem od sposobu obsługi rekordów w obrębie mapy.ping.

Oparte na danych to opcja wyboru, kiedy mapaping przeprowadza transformację Strategii Aktualizacji, ponieważ transformacja ta flaguje każdy wiersz osobno.

Jak usunąć wiersze źródłowe

Krok 1) Na karcie Właściwości zadania sesji:

  1. Wybierz opcję „Usuń” w polu „Traktuj wiersze źródłowe jako”
  2. Wybierz przycisk OK

Usuń wybrane w polu Traktuj wiersze źródłowe jako właściwość sesji

Krok 2) Aby zdefiniować klucz podstawowy w tabeli docelowej, otwórz Informatica Designer.

  1. Otwarte Target projektant
  2. Double-kliknij tabelę „emp_target”

tabela emp_target otwarta z Target Projektant w Informatica Designer

Spowoduje to otwarcie okna „Edytuj tabelę” dla naszej tabeli docelowej.

Krok 3) W oknie edycji tabeli docelowej:

  1. W przypadku kolumny EmpNo wybierz z menu rozwijanego typ klucza „klucz podstawowy”, a następnie
  2. Wybierz przycisk OK.

Kolumna EmpNo ustawiona na klucz podstawowy w oknie edycji tabeli emp_target

Krok 4) Zapisz zmiany w Informatica i wykonaj przepływ pracy dla tej mapyping.

Po uruchomieniu tej mapyping, rekordy źródłowe, które już znajdują się w obiekcie docelowym, zostaną usunięte.

Interwał zatwierdzania – właściwość

Ta właściwość definiuje interwał, po którym Informatica wykonuje operację zatwierdzenia w tabeli docelowej.

Na przykład, jeśli wstawiasz 20,000 5,000 rekordów do tabeli docelowej i zdefiniujesz interwał zatwierdzania na 5,000, to po każdych XNUMX wstawieniach rekordów do tabeli docelowej zostanie wykonana operacja zatwierdzania.

Domyślny interwał wynosi 10 000 wierszy, a typ zatwierdzenia można ustawić na oparty na celu lub źródle.

Pola typu zatwierdzenia i interwału zatwierdzenia wyświetlane na karcie Właściwości sesji

Nazwa pliku dziennika sesji i katalog pliku dziennika sesji

Skonfiguruj tę właściwość do modyfikacji

  • Domyślna nazwa pliku dziennika sesji i
  • Ścieżka pliku dziennika

$PMSessionLogDir\ jest zmienną Informatica i Windows wskazuje na następującą domyślną lokalizację „C:\Informatica\9.6.1\server\infa_shared\SessLogs”.

Pola nazwy pliku dziennika sesji i katalogu pliku dziennika sesji we właściwościach sesji

Włącz obciążenie testowe

Za pomocą tej właściwości możesz testować swoją sesję i mapępings. Podczas korzystania z tej funkcji i wykonywania sesji rekordy są pobierane ze źródeł, ale nie są ładowane do celu. Ta funkcja pomaga w testowanie poprawność mapypingpliki parametrów i działanie różnych transformacji wewnątrz mapyping.

Jeśli włączysz tę funkcję, pojawi się kolejna właściwość – Liczba wierszy do przetestowania – którą należy skonfigurować w celu określenia liczby rekordów, jakie mają zostać pobrane ze źródła na potrzeby obciążenia testowego.

Zaznacz pole wyboru „Włącz obciążenie testowe” z polem „Liczba wierszy do przetestowania” obok niego

Właściwości pamięci

Właściwości pamięci dają nam elastyczność w precyzyjnym dostrajaniu pamięci przydzielonej firmie Informatica w celu optymalizacji wydajności. W przypadku występowania dużych wąskich gardeł i niskiej wydajności, można spróbować poprawić wydajność za pomocą właściwości pamięci.

Aby skonfigurować właściwości pamięci, kliknij kartę Obiekt konfiguracyjny w oknie Edycja zadania. Otworzy się kolejne okno, w którym możesz skonfigurować zmiany.

Wybrana karta Obiekt konfiguracji w oknie Edycja zadania sesji

W tej sekcji można skonfigurować właściwości pamięci, na przykład domyślny rozmiar bloku bufora, sekwencyjną długość bufora itd. Zmiany tych właściwości określają, ile pamięci należy przydzielić usługom Informatica do ich działania.

Pola domyślnego rozmiaru bloku bufora i sekwencyjnej długości bufora na karcie Obiekt konfiguracyjny

Opcje dziennika

W tej sekcji właściwości możesz skonfigurować właściwości dziennika sesji. Możesz ustawić liczbę dzienników, które chcesz zapisać dla danej sesji, oraz maksymalny rozmiar pliku dziennika sesji.

Grupa opcji dziennika pokazująca ustawienia zapisywania dziennika sesji i maksymalny rozmiar pliku dziennika

Obsługa błędów

W tej sekcji możesz skonfigurować właściwości błędu dla sesji.

Za pomocą opcji Zatrzymaj w przypadku błędów możesz skonfigurować, po ilu błędach sesja ma zostać zatrzymana.

Korzystanie z funkcji Override tracing, możesz zastąpić mapęping tracpoziomy.

Można również skonfigurować zachowanie sesji w przypadku wystąpienia różnych błędów, na przykład błędu procedury składowanej, błędu przed- i po-SQL itp.

Grupa obsługi błędów na karcie Obiekt konfiguracji z polem Zatrzymaj się przy błędach

Mapaping i Źródło/Target Właściwości

Na mapieping na karcie okna Edycja zadania można skonfigurować właściwości mapyping oraz jego źródeł, celów i transformacji. Nazwy tabel można zastąpić, a prefiksy nazw tabel zastosować w tym miejscu, a właściwości transformacji ustawić wewnątrz mapy.ping Można je również przeglądać i zastępować. To jedno miejsce, w którym można je wszystkie przeglądać.

Mapaping karta okna Edycja zadania zawierająca listę źródeł, celów i transformacji

Właściwości połączenia na mapieping

Za pomocą tej właściwości można definiować połączenia z bazami danych dla źródeł i celów.

Przeglądarka połączeń relacyjnych służąca do ustawiania połączeń źródłowych i docelowych

Właściwości źródła

W tej sekcji możesz skonfigurować właściwości związane ze źródłem mapypingMożna skonfigurować skrypty pre- i post-SQL dla źródła.

Korzystając z właściwości zapytania SQL, możesz zastąpić kod SQL dla źródła. W tej sekcji możesz również zastąpić nazwę tabeli źródłowej.

Panel właściwości źródłowych pokazujący nadpisanie nazwy zapytania SQL i tabeli źródłowej

Target Właściwości

W tej sekcji możesz skonfigurować szczegóły celu. Możesz zdefiniować, czy ładunek docelowy ma być ładunkiem masowym, czy zwykłym.

Target rodzaj obciążenia Co to oznacza dla biegu
Normalna Wiersze są zapisywane w dzienniku bazy danych, więc obciążenie jest wolniejsze, ale odzyskanie bazy danych po awarii jest możliwe.
Objętość Bufory dziennika powtórzeń są pomijane, więc obciążenie jest szybsze, ale odzyskanie nieudanego obciążenia nie jest możliwe.

Możesz również zdefiniować właściwość, która spowoduje obcięcie tabeli docelowej przed jej zapełnieniem, dzięki czemu tabela zostanie najpierw opróżniona, a ładowanie zostanie wykonane później. Ta właściwość jest przydatna podczas tworzenia mapy.pings dla obciążenia sceny.

Możemy również zdefiniować tabelę docelową przed i po SQL. Kod przed SQL to fragment kodu SQL, który zostanie wykonany przed wstawieniem danych do tabeli docelowej, a kod po SQL zostanie wykonany po zakończeniu ładowania tabeli docelowej.

Target panel właściwości z docelowym typem obciążenia, opcją obcinania oraz polami przed i po SQL

Sukces lub porażka zadania sesji

Gdy przepływ pracy obejmuje wiele sesji, jedna lub więcej z nich może zakończyć się niepowodzeniem, podczas gdy pozostałe zakończą się powodzeniem, co rodzi pytanie o to, jaki powinien być status przepływu pracy. Aby poradzić sobie z takimi sytuacjami, Informatica udostępnia właściwość specyficzną dla awarii w przepływie pracy. Aby skonfigurować takie zachowanie –

Krok 1) Otwórz przepływ pracy „wkf_run_command”, który utworzyliśmy wcześniej.

Przepływ pracy wkf_run_command otwarty w Menedżerze przepływu pracy z poleceniami i zadaniami sesji

Krok 2) Double- Kliknij polecenie „zadanie”. Spowoduje to otwarcie okna „Edycja zadania”.

  1. Wybierz kartę Ogólne
  2. Zaznacz pole wyboru przy właściwości „Niepowodzenie zadania nadrzędnego, jeśli to zadanie się nie powiedzie”
  3. Wybierz przycisk OK

Zaznacz opcję Niepowodzenie zadania nadrzędnego, jeśli to zadanie się nie powiedzie na karcie Ogólne polecenia zadania

Krok 3) Double- Kliknij zadanie sesji. Spowoduje to otwarcie okna edycji zadania.

  1. Wybierz kartę Ogólne
  2. Zaznacz pole wyboru przy właściwości „Niepowodzenie zadania nadrzędnego, jeśli to zadanie się nie powiedzie”
  3. Wybierz przycisk OK

Niepowodzenie zadania nadrzędnego, jeśli to zadanie się nie powiedzie, zaznaczone na karcie Ogólne zadania sesji

Krok 4) Zapisz zmiany za pomocą skrótu Ctrl+S.

Gdy po wprowadzeniu powyższych zmian wykonasz ten przepływ pracy i którekolwiek z zadań się nie powiedzie, status przepływu pracy zostanie ustawiony na niepowodzenie. Dzięki temu będziesz wiedzieć, że w trakcie wykonywania przepływu pracy niektóre z jego zadań zakończyły się niepowodzeniem.

FAQ

Tak. Sesja utworzona w Task Developer jest wielokrotnego użytku i można ją umieścić w wielu przepływów pracy. Plik utworzony w Projektancie przepływu pracy nie nadaje się do ponownego użycia i należy wyłącznie do tego przepływu pracy.

Usługa Integracji buduje klauzulę WHERE wygenerowanego polecenia UPDATE lub DELETE z kolumn kluczy. Bez klucza podstawowego w definicji docelowej, żaden wiersz nie zostanie dopasowany i nic się nie zmieni.

Oznacza każdy wiersz jako wstawiony, zaktualizowany, usunięty lub odrzucony w transformacja potoku, dlatego sesja musi być uruchamiana z wybraną opcją Sterowane danymi.

Grupuje kwalifikator źródłowy z docelowymi danymi, dzięki czemu powiązane tabele są ładowane w wybranej kolejności, a wiersze nadrzędne znajdują się na miejscu przed pojawieniem się wierszy podrzędnych.

Przeczytaj dziennik sesji, aby sprawdzić procentowe obciążenie wątków odczytu, transformacji i zapisu. Najbardziej obciążony wątek stanowi prawdziwe wąskie gardło i dopiero wtedy ustawienia bufora zasługują na uwagę.

Tak. Nazwy połączeń, katalogi źródłowe i mapaping parametry są odczytywane z pliku parametrów w czasie wykonywania, dzięki czemu jeden obiekt jest uruchamiany w środowisku programistycznym, testowym i produkcyjnym bez żadnych zmian.

Modele uczenia maszynowego w nowoczesnych platformach ETL profilują historię przebiegów, przewidują, który etap stanie się wąskim gardłem i zalecają partycjonowanie lub zmiany w pamięci, zastępując ręczne próby i błędy.

Tak. Drugi pilot przygotowuje projekt SQL który jest uruchamiany przed lub po załadowaniu, na przykład przy usuwaniu indeksów, skracaniu instrukcji i wstawianiu audytu. Każde wygenerowane polecenie nadal wymaga przeglądu schematu.

Podsumuj ten post następująco: