Schemat obliczeniowy w SAP MM i SD

Czym jest schemat obliczeniowy w SAP?

Schemat kalkulacyjny, zwany również procedurą ustalania cen, to przepis SAP Poniższy przykład pozwala przekształcić listę indywidualnych warunków w jedną cenę netto na dokumencie zakupu. Bez niego rabat i opłata za przewóz istniałyby jako niepowiązane liczby, bez żadnej reguły określającej ich łączenie.

Schemat odpowiada na trzy pytania dla każdej pozycji zamówienia zakupu:

• W jakiej kolejności? Rabat obliczony przed frachtem daje inną sumę niż ten obliczony po. Kolejność ustalają numery kroków.
• Na podstawie czego? Warunek procentowy wymaga wartości bazowej. Kroki odniesienia „Od” i „Do” wskazują, które wcześniejsze wiersze mają zostać zsumowane.
• Gdzie publikować? Każda obliczona kwota musi trafić na konto księgi głównej, które jest zasilane przez klucz konta w danej linii.

Schemat znajduje się na szczycie łańcucha konfiguracji cen. tabela warunków i sekwencja dostępu zdecyduj, gdzie znajduje się cena, typ stanu Opisuje, jaki to rodzaj wartości, a schemat obliczeniowy decyduje, w jaki sposób wszystkie te wartości są łączone.

Proces definiowania schematu obliczeń

Jak widzieliśmy w poprzednim temacie, typowi warunku przypisany jest schemat obliczeń. Jest to definiowane podczas dostosowywania.

Krok 1) W IMG wybierz opcję Zdefiniuj schemat obliczeń.

Krok 2)

1. Jak widać, początkowy ekran zawiera strukturę dialogową ze schematami na najwyższym poziomie. Dodatkowo można przejść do danych kontrolnych.
2. Prawa część ekranu pokazuje dane dotyczące użytkowania i aplikacji. Widzimy, że użycie jest Odp. – Ceny, a aplikacja jest ustawiona na M – Zakupy.
3. Zawiera listę schematów i ich krótki opis

Krok 3)

1. Kliknij schemat, który chcesz zmienić
2. Double kliknij węzeł Dane kontrolne.

Krok 4) W tym schemacie obliczeniowym używana jest następująca tabela typów warunków (kroków referencyjnych). Istnieje szereg opcji typów warunków, które można ustawić dla tego schematu obliczeniowego (różne ustawienia można ustawić dla tego samego typu warunku w innym schemacie obliczeniowym). Lista możliwych opcji z krótkim opisem:

1. Krok (wskazuje kolejność procedury)
2. Przeciwdziałać (zlicza liczbę warunków w kroku)
3. Rodzaj warunku (jeden z już zdefiniowanych typów warunków – poprzedni temat)
4. Od (krok odniesienia, który należy zastosować jako podstawę do obliczenia warunków procentowych)
5. Do (do jakiego kroku warunki należy stosować jako podstawę do obliczania warunków procentowych)
6. Instrukcja obsługi (można wprowadzić ręcznie)
7. Wymagane (warunek wymagany)
8. Statystyki (tylko warunek statystyczny)
9. (kontrola drukowania dla stanu)
10. Razem (jak obliczyć sumę częściową)
11. Wymaganie (niestandardowa procedura dla wymagania)
12. Typ kal (procedura obliczeniowa – jeśli potrzebna jest procedura niestandardowa)
13. Typ basowy (niestandardowa procedura dla wartości warunku podstawowego)
14. Klucz dostępu (Klucz konta KG)
15. AccrualAccKey (Klucz konta KG dla rozliczeń międzyokresowych lub rezerw)

Po zastosowaniu odpowiednich ustawień do wszystkich warunków procedury, możesz zapisać dane transakcji.

Warunki statystyczne, sumy częściowe i klucze kont

Trzy z piętnastu kolumn powyżej powodują najwięcej zamieszania w praktyce, ponieważ zmieniają działanie liczby, a nie to, czym ona jest.

Statystyki. Warunek statystyczny jest obliczany i wyświetlany, ale nigdy nie jest dodawany do wartości netto ani księgowany w księgowości. Ma on charakter informacyjny. Typowe zastosowania to rabat gotówkowy, szacowana kwota frachtu lub cena rynkowa służąca jako punkt odniesienia dla faktycznie zapłaconych kwot. Błąd w konfiguracji polegający na tykaniu statystyk dotyczących rzeczywistego kosztu to częsty błąd, ponieważ kwota ta po chwili znika z wartości zamówienia.

Suma częściowa. To pole przechowuje sumę bieżącą na danym etapie w określonym polu, aby późniejsze etapy lub raporty mogły ją odczytać. Na przykład wartość 9 jest zapisywana w polu używanym jako podstawa ceny efektywnej. Bez sumy częściowej obliczana jest wartość pośrednia, która następnie zostaje utracona, więc późniejsze warunki procentowe nie mają odniesienia.

Klucz konta. Klucz mapuje obliczoną kwotę na konto księgi głównej poprzez automatyczne ustalanie konta. Koszty frachtu są księgowane na koncie rozliczeniowym frachtu, a nie na koncie zapasów, a rabat bezpośrednio obniża wartość zapasów. W przypadku, gdy opłata jest oczekiwana, ale jeszcze nie została zafakturowana, klucz konta rozliczeń tworzy rezerwę.

Stan bez klucza konta nadal ma wpływ na wartość netto zamówienia, ale nie ma gdzie tego zaksięgować, a właśnie tego oczekuje się od zniżki, która po prostu obniża cenę, a nie od kosztów dostawy.

W jaki sposób SAP Określa schemat obliczeniowy

Schemat nie jest wybierany przez kupującego. SAP generuje je automatycznie w momencie tworzenia zamówienia zakupu, korzystając z kombinacji trzech wartości danych głównych.

1. Grupa schematów dostawcy. Dane te opierają się na danych zakupowych głównego dostawcy i grupują dostawców, którzy dzielą się swoimi zachowaniami cenowymi, np. krajowymi i importowymi.
2. Grupa schematów organizacji zakupowej. Dostosowanie do potrzeb każdej organizacji zakupowej powoduje oddzielenie jednostek zaopatrzeniowych, które ustalają różne ceny.
3. Tabela określania schematu. Obie grupy razem wskazują na dokładnie ten sam schemat obliczeniowy. Zmiana którejkolwiek z nich powoduje zastosowanie innego schematu.

Praktyczną konsekwencją jest to, że problem z ceną często nie jest problemem z ceną. Gdy typ warunku nie pojawia się w zamówieniu, pierwszym sprawdzeniem jest to, czy dostawca posiada grupę schematów prowadzącą do schematu zawierającego ten typ. Ta konfiguracja jest omówiona w definiowanie grup schematów.

Standardowe SAP dostarcza RM0000 jako referencyjny schemat zakupowy, zawierający cenę brutto PB00 i PBXX, rabaty, dopłaty, fracht oraz sumy częściowe, które tworzą cenę efektywną. Skopiowanie RM0000 i dostosowanie kopii to standardowy punkt wyjścia dla każdego projektu. Szersza sekwencja konfiguracji jest omówiona w całym SAP Samouczek MM series.

FAQ