Dla pętli C++ z PRZYKŁADAMI składni i programów

Co to jest pętla For?

Jest to struktura kontroli powtórzeń, która pomaga nam iterować po sekcji C++ kod określoną liczbę razy. Pętla for jest uruchamiana pod warunkiem, że wyrażenie testowe ma wartość true. Pętla kończy wykonywanie natychmiastowo, gdy wyrażenie testowe staje się fałszywe. Oznacza to, że przed wykonaniem treści pętli w każdej iteracji należy ocenić warunek. Jeśli ocena zwróci wartość true, wykonywane jest ciało pętli. Jeśli ocena zwróci wartość false, wykonywanie treści pętli zostanie zakończone.

Jak działa pętla for?

Pętla for działa w następujący sposób:

Wyjaśnienie schematu blokowego:

1. C++ kompilator języka rozpoczyna się od oceny inicjalizacji. Odbywa się to tylko raz, gdy rozpoczyna się wykonywanie.
2. Wyrażenie testowe jest oceniane/wykonywane.
3. Jeśli wyrażenie testowe ma wartość true, wykonywana jest treść pętli i aktualizowane jest wyrażenie testowe. Jeśli wyrażenie stanie się fałszywe, pętla for zakończy się.
4. Po wykonaniu wyrażenia testowego wykonywany jest przyrost zwiększający wartość zmiennej sterującej pętli.
5. Wyrażenie testowe jest ponownie oceniane i proces jest kontynuowany, aż wyrażenie stanie się fałszywe.
6. Jeśli wyrażenie ma wartość false, instrukcje treści pętli są pomijane.

Note: Wyrażenie testowe jest aktualizowane po każdej iteracji. Oznacza to, że w każdej iteracji wykonywane są różne wartości zmiennej sterującej pętli.

Kiedy używać pętli for?

Pętli for należy używać, gdy:

• Masz stałą liczbę iteracji.
• Znasz dokładną liczbę iteracji.

Składnia pętli for

Oto składnia pętli for:

for ( initialization;condition;increment ) {
   statement(s);
}

Oto wyjaśnienie powyższych parametrów:

• Inicjalizacja: Ta część jest wykonywana jako pierwsza i tylko raz. Tutaj deklarujesz i inicjujesz zmienne sterujące pętli. Zmienne sterujące pętli mogą mieć więcej niż jedną wartość, a ich wartości będą się zmieniać po każdej iteracji. Jednak ich wartości muszą zostać ocenione przed uruchomieniem iteracji.
• Stan: Ta część jest wykonywana jako następna. Aby treść pętli została wykonana, warunek ten musi być spełniony. Jeśli warunek jest fałszywy, wykonanie przeskoczy do instrukcji bezpośrednio po treści pętli. Jeśli przy pierwszej ocenie warunek jest fałszywy, treść pętli nigdy nie zostanie wykonana.
• Przyrost: Po wykonaniu treści pętli sterowanie przeskakuje do przyrostu. Możesz pominąć tę część i zamiast niej użyć średnika.
• Ponownie oceniany jest warunek. Jeśli to prawda, wykonywane jest ciało pętli i działanie jest kontynuowane. Pętla kończy się natychmiast, gdy warunek staje się fałszywy.

Dla pętli C++ 1 przykład

#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
	for (int x=0; x<5; x=x+1) {
		cout << "X is: " << x << endl;
	}
	return 0;
}

Wyjście:

Oto zrzut ekranu kodu:

Code Wyjaśnienie:

1. Dołącz plik nagłówkowy iostream do naszego kodu. Umożliwi nam to odczytywanie i zapisywanie na konsoli.
2. Łącznie z przestrzenią nazw std, aby móc korzystać z jej klas i Funkcje bez dzwonienia.
3. Wywołanie funkcji main(), wewnątrz której należy dodać logikę programu. Znak { oznacza początek treści funkcji main().
4. Tworzenie pętli for. Inicjalizacja tworzy zmienną całkowitą x i przypisuje jej wartość 0. Warunek stwierdza, że ​​wartość x musi być mniejsza niż 5. Przyrost zwiększa wartość x o 1 po każdej iteracji. Znak { oznacza początek treści pętli for.
5. Aby wydrukować wartość zmiennej x wraz z innym tekstem na konsoli. Koniec jest a C++ słowo kluczowe oznaczające linię końcową. W następnej iteracji kursor zostanie wydrukowany w następnym wierszu.
6. Koniec ciała pętli.
7. Funkcja main() powinna zwrócić wartość, jeśli program działa prawidłowo.
8. Koniec treści funkcji main().

Dla pętli C++ 2 przykład

#include <iostream>
using namespace std;
int main()
{
	int x, num, factorial = 1;
	cout << "Type positive number: ";
	cin >> num;
	for (x = 1; x <= num; ++x) {
		factorial *= x;   // factorial = factorial * x;
	}
	cout << "Factorial of " << num << " = " << factorial;
	return 0;
}

Wyjście:

Oto zrzut ekranu kodu:

Code Wyjaśnienie:

1. Dołącz plik nagłówkowy iostream do naszego kodu. Umożliwi nam to odczytywanie i zapisywanie na konsoli.
2. Łącznie z przestrzenią nazw std, aby móc korzystać z jej klas i funkcji bez wywoływania jej.
3. Wywołanie funkcji main(), wewnątrz której należy dodać logikę programu.
4. Znak { oznacza początek treści funkcji main().
5. Deklarowanie zmiennych całkowitych, x, num i silni. Zmiennej silni przypisano wartość 1.
6. Drukowanie tekstu na konsoli.
7. Monitowanie użytkownika o wprowadzenie wartości zmiennej num.
8. Tworzenie pętli for. Inicjalizacja tworzy zmienną całkowitą x i przypisuje jej wartość 1. Warunek stwierdza, że ​​wartość x musi być mniejsza lub równa wartości zmiennej num. Przyrost zwiększa wartość x o 1 po każdej iteracji. Znak { oznacza początek treści pętli for.
9. Obliczanie wartości silni za pomocą wzoru silnia = silnia * x.
10. Koniec ciała pętli.
11. Aby wydrukować wartość zmiennych num i silnię wraz z innym tekstem na konsoli.
12. Funkcja main() powinna zwrócić wartość, jeśli program działa prawidłowo.
13. Koniec treści funkcji main().

FAQ