Parametryzacja, funkcje, transakcje w LoadRunner

⚡ Inteligentne podsumowanie

Parametryzacja, transakcje i ustawienia czasu wykonania to trzy udoskonalenia, które zmieniają zwykłe nagranie VuGen w skrypt zachowujący się jak prawdziwy użytkownik i raportujący czasy, którym rzeczywiście można zaufać.

  • 🔘 transakcje: Umieść żądanie w lr_start_transaction i lr_end_transaction, aby je zsynchronizować.
  • ️ Kody statusu: Zamknij transakcję za pomocą LR_AUTO, LR_PASS lub LR_FAIL.
  • ✅ Spotkanie: Ustaw użytkowników wirtualnych w jednym miejscu, aby mogli dotrzeć na serwer razem.
  • 🧪 Parametryzacja: Zastąp zakodowane na stałe daty, identyfikatory i loginy wartościami dla każdej iteracji.
  • 🛠️. Ustawienia czasu wykonania: Logika uruchamiania, tempo, rejestrowanie, czas myślenia, przepustowość, przeglądarka, serwer proxy.
  • 📊 Powtarzalność: Niespójne ustawienia są najczęstszą przyczyną niepowtarzalnych wyników.

Parametryzacja, transakcje i funkcje w LoadRunner VuGen

Nagrany skrypt może symulować wirtualnego użytkownika, jednak samo nagranie może nie wystarczyć do odtworzenia rzeczywistego zachowania użytkownika.

Nagrany skrypt obejmuje pojedynczy, prosty przebieg procesu w aplikacji. Prawdziwy użytkownik może wykonać wiele iteracji procesu przed wylogowaniem. Opóźnienie między kliknięciami przycisków (czas reakcji) różni się w zależności od osoby, a niektórzy użytkownicy uzyskują dostęp do aplikacji za pośrednictwem szybkiego łącza, a inni nie. Aby więc uzyskać rzeczywiste wrażenie użytkownika końcowego, musimy udoskonalić nasze skrypty tak, aby zachowywały się jak prawdziwi użytkownicy.

To jest najważniejsze zagadnienie, które należy wziąć pod uwagę podczas przeprowadzania „Test wydajności”, ale skrypt VUser to coś więcej. Jak zmierzysz czas potrzebny VUserowi na testowanie w stanie obciążenia systemu (SUL)? Skąd będziesz wiedzieć, czy VUser w danym momencie zaliczył test, czy nie, i czy wystąpiła awaria procesu zaplecza lub czy zabrakło zasobów serwera?

Musimy udoskonalić nasz skrypt, aby odpowiadał na wszystkie powyższe pytania.

Uwaga dotycząca marki: VuGen był sprzedawany jako HP, następnie Micro Focus, a teraz jest częścią OpenText Inżynieria wydajności profesjonalnejFunkcje i ustawienia poniżej pozostają niezmienione.

Korzystanie z transakcji

Transakcje mierzą czas reakcji serwera na dowolną operację. Mówiąc prościej, „transakcja” mierzy czas, jaki system potrzebuje na realizację określonego żądania. Może to być tak małe działanie, jak kliknięcie przycisku lub wywołanie AJAX wywołane, gdy pole tekstowe traci fokus.

Stosowanie transakcji jest proste. Napisz jedną linijkę kodu przed wysłaniem żądania i zamknij transakcję po jego zakończeniu. LoadRunner wymaga jedynie ciągu znaków jako nazwy transakcji.

Aby otworzyć transakcję, użyj tej linii kodu:

lr_start_transaction(“Transaction Name”);

Aby zamknąć transakcję, użyj tej linii kodu:

lr_end_transaction(“Transaction Name”, <status>);

The informuje LoadRunner, czy ta konkretna transakcja zakończyła się sukcesem, czy niepowodzeniem. Możliwe parametry to:

  • LR_AUTO
  • LR_PASS
  • LR_FAIL

Przykład:

lr_end_transaction(“My_Login”, LR_AUTO);
lr_end_transaction(“001_Opening_Dashboard Name”, LR_PASS);
lr_end_transaction(“Business_Workflow_Transaction Name”, LR_FAIL);

Code Uwagi: Fragmenty kodu są powielane dokładnie tak, jak zostały opublikowane, z uwzględnieniem cudzysłowów typograficznych. Prawdziwy skrypt VuGen wymaga użycia zwykłych cudzysłowów ASCII, więc wpisz je ponownie, jeśli kopiujesz ten kod.

Punkty do zapamiętania:

  • Nie zapominaj, że pracujesz w języku „C”, w którym rozróżniana jest wielkość liter.
  • W nazwie transakcji nie można używać kropki (.), dopuszczalne jest natomiast używanie spacji i podkreśleń.
  • Jeśli dobrze rozgałęziłeś kod i dodałeś punkty kontrolne weryfikujące odpowiedź z serwera, możesz użyć niestandardowej obsługi błędów, takiej jak LR_PASS lub LR_FAIL. W przeciwnym razie możesz użyć LR_AUTO, a LoadRunner automatycznie obsłuży błędy serwera (HTTP 500, 400 itd.).
  • Przy wprowadzaniu transakcji należy upewnić się, że nie zawierają one żadnego oświadczenia o czasie oczekiwania, w przeciwnym razie transakcja zawsze będzie obejmować ten okres.
  • Ponieważ LoadRunner wymaga stałego ciągu znaków jako nazwy transakcji, częstym problemem podczas stosowania transakcji jest niezgodność ciągów znaków. Jeśli podasz inną nazwę podczas otwierania i zamykania transakcji, wystąpią co najmniej dwa błędy. Otwarta transakcja nigdy nie została zamknięta, więc LoadRunner zwróci błąd; a transakcja, którą próbujesz zamknąć, nigdy nie została otwarta, co spowoduje drugi błąd.
  • Oba błędy pojawiają się w dzienniku odtwarzania, dlatego gdy którykolwiek z nich zostanie zgłoszony, należy najpierw sprawdzić nazwę transakcji w poleceniach otwierających i zamykających.
  • Ponieważ LoadRunner automatycznie dba o synchronizację żądań i odpowiedzi, nie musisz martwić się o odpowiedź podczas stosowania transakcji.

Punkty spotkań, komentarze i funkcje skryptów

Trzy mniejsze usprawnienia sprawiają, że skrypt zachowuje się i czyta jak kod produkcyjny: punkty spotkań, komentarze i przeglądarka funkcji wbudowana w VuGen.

Punkty spotkań

Punkt spotkania to „punkt spotkania”. Jest to pojedyncza instrukcja, która nakazuje LoadRunnerowi wprowadzenie współbieżności. Punkty spotkania wstawia się do skryptów VUser, aby emulować duże obciążenie serwera przez użytkowników.

Punkty spotkań nakazują użytkownikowi wirtualnemu (VU) czekać podczas wykonywania operacji, aż wielu użytkowników wirtualnych dotrze do określonego punktu, aby mogli oni jednocześnie wykonywać zadanie. Na przykład, aby emulować szczytowe obciążenie serwera bankowego, należy umieścić punkt spotkań nakazujący 100 użytkownikom wirtualnym jednoczesne wpłacenie gotówki.

Jeśli punkty spotkań nie zostaną umieszczone prawidłowo, użytkownicy wirtualni będą uzyskiwać dostęp do różnych części aplikacji, nawet w przypadku tego samego skryptu. Dzieje się tak, ponieważ każdy użytkownik wirtualny ma inny czas reakcji, przez co niektórzy użytkownicy pozostają w tyle.

Składnia:

lr_rendezvous(“Logical Name”);

Uwaga dotycząca korekty: opublikowana strona tak to pisze lr_rendesvous. Prawidłowa nazwa funkcji to lr_rendezvous; błędnie napisana forma nie zostanie skompilowana.

Najlepsze Praktyki:

  • Poprzedź miejsce spotkania prefiksem „rdv_”, aby zapewnić lepszą czytelność kodu; np. „rdv_Login”
  • Usuń wszystkie bezpośrednio sąsiadujące oświadczenia dotyczące czasu namysłu
  • Zastosuj punkty spotkań w widoku skryptu po nagraniu

Poniższy widok skryptu pokazuje instrukcję spotkania wstawioną do nagranej akcji:

Wstawiono instrukcję Rendezvous do zarejestrowanej akcji VuGen w widoku skryptu

Komentarze

Dodaj komentarze, aby opisać działanie, fragment kodu lub linię kodu. Komentarze pomagają uczynić kod zrozumiałym dla każdego, kto będzie do niego wracał w przyszłości. Dostarczają informacji o konkretnej operacji i oddzielają dwie sekcje dla rozróżnienia.

Możesz dodawać komentarze

  • Podczas nagrywania (za pomocą narzędzia)
  • Po nagraniu (bezpośrednio zapisaniu kodu)

Najlepsza praktyka: zaznacz komentarze na górze każdego pliku skryptu.

Wstawianie funkcji za pomocą menu

Chociaż możesz bezpośrednio pisać proste linie kodu, możesz potrzebować wskazówki, aby przywołać funkcję. Możesz również skorzystać z zestawu narzędzi Steps Toolbox (znanego jako Insert Function przed wersją 12), aby znaleźć i wstawić dowolną funkcję bezpośrednio do skryptu.

Przybornik kroków znajdziesz w menu Widok → Przybornik kroków, jak pokazano poniżej.

Menu widoku VuGen z wyróżnionym poleceniem Skrzynka narzędziowa kroków

Otworzy się okno boczne. Spójrz na migawkę:

Panel boczny skrzynki narzędziowej Steps zawiera listę funkcji VuGen dostępnych do wstawienia

Co to jest parametryzacja?

Parametr w VuGen to kontener przechowujący zarejestrowaną wartość, która jest zastępowana dla różnych użytkowników.

Podczas wykonywania skryptu (w VuGen lub kontroler), wartość ze źródła zewnętrznego (takiego jak plik .txt, XML lub baza danych) zastępuje poprzednią wartość parametru.

Parametryzacja jest przydatna do wysyłania dynamicznych (lub unikalnych) wartości do serwera. Na przykład, proces biznesowy może wymagać wykonania 10 iteracji, za każdym razem wybierając unikalną nazwę użytkownika.

Pomaga również symulować rzeczywiste zachowania w odniesieniu do systemu testowego. Spójrz na poniższe przykłady.

Przykłady problemów:

  • Proces biznesowy działa tylko w przypadku bieżącej daty pochodzącej z serwera, więc nie można jej przekazać jako zakodowanego na stałe żądania.
  • Czasami aplikacja kliencka przekazuje serwerowi unikalny identyfikator (na przykład session_id), aby proces mógł być kontynuowany, nawet dla pojedynczego użytkownika. W takim przypadku parametryzacja jest pomocna.
  • Często aplikacja kliencka przechowuje w pamięci podręcznej dane przesyłane do i z serwera. W rezultacie serwer nie odbiera rzeczywistych zachowań użytkownika (wtedy serwer uruchamia inny algorytm w zależności od kryteriów wyszukiwania). Skrypt VUser zostanie wykonany pomyślnie, ale wygenerowane statystyki wydajności nie będą miarodajne. Wykorzystanie różnych danych poprzez parametryzację pomaga emulować aktywność po stronie serwera, taką jak procedury składowane, i ćwiczy działanie systemu.
  • Data zakodowana na stałe w VUser podczas nagrywania może utracić ważność po jej upływie. Parametryzacja daty umożliwia pomyślne wykonanie VUser poprzez zastąpienie zakodowanej daty. Takie pola lub żądania są odpowiednimi kandydatami do parametryzacji.

Aby go utworzyć, kliknij prawym przyciskiem myszy zarejestrowaną wartość w widoku skryptu i wybierz opcję „Zamień na parametr”. VuGen zapyta wówczas, jaki typ dostarcza wartość:

Typ parametru Wartość, jaką dostarcza
filet Wartości odczytane z kolumny w pliku .dat.
Stół Blok wierszy i kolumn na raz.
Data / czas Aktualna data i godzina w wybranym formacie.
Liczba losowa Liczba z ustalonego zakresu.
Unikalny numer Odrębna liczba dla każdego użytkownika wirtualnego, na podstawie wartości początkowej i rozmiaru bloku.
Numer iteracji Aktualna liczba iteracji.
Identyfikator użytkownika Identyfikator przypisany podczas odtwarzania.
Grupa / Ładowanie Generator Imię i nazwisko Grupa VUser lub maszyna generatora.
XML Fragment zbioru danych XML.
Funkcja zdefiniowana przez użytkownika Wartość zwrócona przez własną funkcję biblioteczną.

Dwie kolejne opcje decydują o tym, w jaki sposób dane są wykorzystywane w kolejnych iteracjach:

Option Twój wybór: Co kontroluje
Wybierz następny wiersz Sekwencyjny, losowy, niepowtarzalny Który wiersz VUser odczyta jako następny.
Zaktualizuj wartość na Każda iteracja, każde wystąpienie, raz Gdy wartość zostanie odświeżona.

Poniższy przewodnik pokazuje parametryzację zastosowaną do nagranego skryptu:

Kliknij w tym miejscu jeśli wideo nie jest dostępne.

Ustawienia czasu wykonania i ich wpływ na symulację użytkownika wirtualnego

Ustawienia środowiska wykonawczego są równie ważne, jak skrypt VuGen. Zmieniając konfiguracje, można uzyskać zupełnie różne projekty testów, dlatego niespójne ustawienia środowiska wykonawczego są zazwyczaj przyczyną niepowtarzalnych wyników. Omówmy każdy atrybut po kolei.

Uruchom logikę

Run Logic określa, ile razy zostaną wykonane wszystkie akcje, z wyjątkiem vuser_init i vuser_end.

To prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego LoadRunner sugeruje keeping cały kod logowania w vuser_init i część wylogowania w vuser_end, oba na wyłączność.

Jeśli utworzyłeś wiele akcji — np. Zaloguj się, Otwórz ekran, Oblicz wypożyczenie, Prześlij środki, Sprawdź saldo i Wyloguj — dla każdego użytkownika wirtualnego zostanie zrealizowany poniższy scenariusz:

Wszyscy użytkownicy VU muszą się zalogować, wykonać polecenie Open Screen, Calculate Rental, Submit Funds and Check Balance, następnie ponownie Open Screen, Calculate Rental itd., powtarzając tę ​​czynność 10 razy, po czym wylogować się (raz).

Panel Logika uruchamiania ustawień środowiska wykonawczego VuGen pokazujący liczbę iteracji

To potężne ustawienie, które pozwala skryptowi działać bardziej jak prawdziwy użytkownik. Pamiętaj, że prawdziwy użytkownik nie loguje się i nie wylogowuje za każdym razem; zazwyczaj powtarza te same kroki.

Jak często klikasz „Skrzynkę odbiorczą” podczas sprawdzania poczty przed wylogowaniem?

stymulacja

To ważne. Większość ludzi nie rozumie różnicy między tempem a czasem myślenia. Jedyna różnica polega na tym, że tempo odnosi się do opóźnienia między iteracjami, podczas gdy czas myślenia to opóźnienie między dowolnymi dwoma krokami.

Zalecane ustawienie zależy od projektu testu. Jeśli jednak planujesz zastosować agresywne obciążenie, rozważ opcję „Zaraz po zakończeniu poprzedniej iteracji”, jak pokazano poniżej.

Panel tempa ustawień czasu wykonania z opcjami opóźnienia iteracji

Zaloguj

Dziennik, jak powszechnie wiadomo, to zapis wszystkich zdarzeń podczas działania LoadRunnera. Możesz włączyć dziennik, aby śledzić, co dzieje się między aplikacją a serwerem.

LoadRunner oferuje zaawansowany mechanizm rejestrowania, który jest solidny i skalowalny sam w sobie. Pozwala on na prowadzenie tylko „dziennika standardowego”, szczegółowego i konfigurowalnego dziennika rozszerzonego lub całkowite wyłączenie rejestrowania.

Standardowy dziennik jest pouczający i łatwy do zrozumienia. Zawiera dokładnie tyle informacji, ile zazwyczaj potrzebujesz do rozwiązywania problemów ze skryptami VUser.

W przypadku rozszerzonego dziennika wszystkie standardowe informacje w dzienniku stanowią podzbiór. Dodatkowo można zastosować substytucję parametrów. Dzięki temu komponent LoadRunner będzie uwzględniał pełne informacje o wszystkich parametrach (z parametryzacji), w tym zarówno żądania, jak i dane odpowiedzi.

Jeśli dodasz opcję „Dane zwrócone przez serwer”, Twój log będzie dłuży. Będzie zawierał cały kod HTML, tagi, zasoby i informacje poza zasobami bezpośrednio w logu. Ta opcja jest przydatna tylko w przypadku konieczności poważnego rozwiązania problemu. Zazwyczaj powoduje to, że plik logu jest bardzo duży i trudny do zrozumienia.

Jak zapewne już zgadłeś, jeśli wybierzesz opcję „Zaawansowany” Trac„Twój plik dziennika będzie ogromny. Musisz spróbować. Zauważysz, że czas potrzebny VuGenowi również znacznie wzrasta, chociaż nie ma to wpływu na czas reakcji transakcji raportowany przez VuGen. To bardzo zaawansowana informacja i jest przydatna tylko wtedy, gdy rozumiesz daną aplikację, komunikację klient-serwer między aplikacją a sprzętem oraz szczegóły na poziomie protokołu. Zazwyczaj odczytanie tych informacji i rozwiązanie problemów wymaga ogromnego wysiłku.

Panel dziennika ustawień czasu wykonania ze standardowymi i rozszerzonymi opcjami dziennika

Porady:

  • Bez względu na to, ile czasu zajmuje VuGen włączenie rejestrowania, nie ma to wpływu na czas reakcji transakcji — narzut związany z rejestrowaniem nie jest uwzględniany w mierzonym czasie.
  • Wyłącz rejestr, jeśli nie jest wymagany.
  • Wyłącz rejestrowanie po zakończeniu pracy ze skryptami. Dołączenie skryptów z włączonym rejestrowaniem spowoduje spowolnienie działania kontrolera i wyświetlanie irytujących komunikatów.
  • Wyłączenie rejestrowania zwiększy maksymalną liczbę użytkowników, których można symulować za pomocą LoadRunner.
  • Rozważ użycie opcji „Wysyłaj wiadomości tylko w przypadku wystąpienia błędu” — wycisza ona niepotrzebne komunikaty informacyjne i wyświetla tylko komunikaty dotyczące błędów.

Pomyśl razy

Czas myślenia to po prostu opóźnienie między dwoma krokami.

Funkcja Think Time pomaga replikować zachowania użytkownika, ponieważ żaden prawdziwy użytkownik nie potrafi korzystać z aplikacji tak, jak maszyna. VuGen automatycznie generuje czas myślenia. Nadal masz pełną kontrolę nad usuwaniem, mnożeniem lub zmianą czasu myślenia.

Aby lepiej to zrozumieć: użytkownik może otworzyć ekran (odpowiedź, a następnie żądanie), a następnie wpisać nazwę użytkownika i hasło przed naciśnięciem Enter. Następna interakcja między aplikacją a serwerem następuje po kliknięciu przez użytkownika przycisku „Zaloguj się”. Czas potrzebny użytkownikowi na wpisanie nazwy użytkownika i hasła to „Think Time” w LoadRunnerze.

Panel „Myśl o czasie” w ustawieniach czasu wykonania z opcjami czasu myślenia podczas odtwarzania

Jeśli chcesz symulować agresywne obciążenie aplikacji, rozważ całkowite wyłączenie czasu myślenia.

Aby jednak symulować zachowania w życiu rzeczywistym, możesz wybrać opcję „Użyj losowego czasu myślenia” i ustawić procenty według własnych potrzeb.

Rozważ użycie opcji Limit Think Time, aby ograniczyć czas do uzasadnionego przedziału czasu. Zwykle 30 sekund jest w zupełności wystarczające.

Symulacja prędkości

Symulacja prędkości odnosi się po prostu do przepustowości każdego komputera klienckiego.

Ponieważ symulujemy tysiące użytkowników wirtualnych za pomocą LoadRunnera, zadziwiające jest, jak bardzo LoadRunner uprościł symulację przepustowości i szybkości sieci.

Jeśli Twoi klienci uzyskują dostęp do Twojej aplikacji z prędkością przekraczającą 128 kb/s, możesz to kontrolować z tego miejsca. Będziesz mógł symulować rzeczywiste zachowania, co powinno pomóc Ci uzyskać odpowiednie statystyki wydajności.

Panel symulacji prędkości oferujący maksymalną przepustowość lub stałą prędkość połączenia

Najlepszym rozwiązaniem jest ustawienie opcji „Użyj maksymalnej przepustowości”. Dzięki temu zignorujesz wszelkie wąskie gardła związane z wydajnością sieci i skupisz się najpierw na potencjalnych problemach w aplikacji. Zawsze możesz uruchomić test wielokrotnie, aby zobaczyć różnice w zachowaniu w różnych okolicznościach.

Emulacja przeglądarki

Doświadczenia użytkownika nie zależą od przeglądarki, z której korzysta użytkownik końcowy, więc w dużej mierze wykracza to poza zakres pomiarów wydajności. Możesz jednak wybrać przeglądarkę, którą chcesz emulować, jak pokazuje poniższy panel.

Panel emulacji przeglądarki z opcjami symulacji agenta użytkownika i pamięci podręcznej

Kiedy dokładnie ma znaczenie, którą przeglądarkę wybierzesz w tej konfiguracji?

Użyjesz tej konfiguracji, jeśli Twoja aplikacja jest aplikacją internetową, która zwraca różne odpowiedzi dla różnych przeglądarek. Na przykład, możesz widzieć różne obrazy i treści dla Internet Explorera i… Firefox.

Kolejnym ważnym ustawieniem jest „Symuluj pamięć podręczną przeglądarki”. Zaznacz to pole, jeśli chcesz ocenić czas reakcji z włączoną pamięcią podręczną. Jeśli szukasz najgorszego scenariusza, oczywiście nie jest to brane pod uwagę.

Opcja „Pobierz zasoby inne niż HTML” umożliwi LoadRunnerowi pobranie dowolnego pliku CSS, JS i innych multimediów. Ta opcja powinna pozostać zaznaczona. Jeśli jednak chcesz wyeliminować ją z projektu testu wydajności, możesz ją odznaczyć.

lufka

Najlepiej całkowicie wyeliminować serwer proxy z Twojego urządzenia. Środowisko testowe — serwer proxy na ścieżce sprawia, że ​​wyniki testów są mało wiarygodne. Mogą jednak wystąpić sytuacje, w których jest to nieuniknione. W takiej sytuacji LoadRunner udostępnia ustawienia serwera proxy.

Będziesz pracować (lub powinieneś pracować) z ustawieniem „Bez proxy”. Możesz je uzyskać w swojej domyślnej przeglądarce. Nie zapomnij jednak sprawdzić, która przeglądarka jest ustawiona jako domyślna i jaka jest dla niej konfiguracja proxy.

Panel proxy ustawień czasu wykonania z możliwością wyboru opcji braku proxy i ręcznego proxy

Jeśli korzystasz z serwera proxy i wymaga on uwierzytelnienia (lub skryptu), możesz kliknąć przycisk „Uwierzytelnij”, który otworzy nowe okno. Zobacz zrzut ekranu poniżej.

Okno uwierzytelniania serwera proxy z prośbą o podanie nazwy użytkownika i hasła

Użyj tego ekranu, aby podać nazwę użytkownika i hasło, aby uwierzytelnić się na serwerze proxy. Kliknij OK, aby zamknąć ekran.

Gratulacje. Skonfigurowałeś swój skrypt VuGen. Nie zapomnij go skonfigurować dla wszystkich skryptów VUser.

Następne nadejdzie korelacja, uruchamiając scenariusz w kontroleri czytanie wyników w Analiza LoadRunner. Zobacz Architektura LoadRunner oraz Testowanie obciążenia przewodniki.

FAQ

Wybierz wartość w widoku Skrypt, kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Zamień na parametr. Nazwij ją, wybierz typ, a VuGen zastąpi każde pasujące wystąpienie, które zatwierdzisz.

Data/Czas, Liczba losowa, Liczba unikatowa, Numer iteracji, Identyfikator użytkownika wirtualnego, Nazwa grupy i Ładowanie Generator Nazwy są generowane podczas odtwarzania. Tylko parametry Plik, Tabela i XML wymagają podania źródła danych.

Uczenie maszynowe sugeruje kandydatów do korelacji, oznacza skrypty, które nie działają po zmianie aplikacji i generuje realistyczne dane testowe. Najnowsze wersje VuGen oferują tworzenie skryptów wspomagane przez sztuczną inteligencję, choć wygenerowane instrukcje nadal wymagają weryfikacji.

Drugi pilot GitHub Dobrze radzi sobie z rusztowaniami języka C — pętlami, obsługą ciągów znaków, wrapperami transakcji — ponieważ skrypty VuGen są napisane w języku C. Jest słabszy w przypadku funkcji sieciowych specyficznych dla protokołu, dlatego każde wygenerowane wywołanie należy sprawdzać pod kątem odwołania do funkcji.

Nakazuje użytkownikowi wirtualnemu (VUser) kontynuowanie wykonywania pozostałych kroków po niepowodzeniu jednego z nich, zamiast kończenia iteracji. Przydatne na wczesnym etapie eksploracji, ale pozostawione włączone ukrywa rzeczywiste błędy.

Dodaj sprawdzenie treści przed żądaniem, aby funkcja replay sprawdzała oczekiwany tekst w odpowiedzi. Sam pozytywny status HTTP niczego nie dowodzi, ponieważ strona błędu może zwrócić 200.

Nie. Produkt został przeniesiony z HP do Micro Focus i jest teraz OpenText Inżynieria wydajności profesjonalnej. VuGen zachowuje swoją nazwę, bibliotekę funkcji i panele ustawień czasu wykonania.

Polecenie lr_rendezvous oznacza jedynie punkt spotkania. Liczba użytkowników wirtualnych, którzy muszą się pojawić, i czas oczekiwania na wykonanie zadania są ustawiane w opcjach kontrolera spotkania, a nie w VuGen.

Podsumuj ten post następująco: